Profesora y Profesor
Usaba su sombra como pizarra
Y la tiza era cal de un viejo paredón
Escribía la lección cuando encontraba
El Sol de frente para hacer la proyección
Usaba su sombra como pizarrón
Y se iba por los pueblos y enseñaba
A los niños más lejos de la educación
Decían que su esposa lo mismo hacía
Que eran matrimonio, profesora y profesor
Y los niños de los barrios los amaban
Porque daban en la calle su lección
Y las piedras eran ábacos y mapas
Y su sombra siempre era el pizarrón
Profesores, atención a esta enseñanza
La respuesta está en la misma vocación
La evidencia está en las sombras y en las piedras
Y en la cal de aquel viejo paredón
-La tiza blanca de aquel viejo pizarrón-
Después sepan que el maestro y la maestra
Seguirán por el camino bajo el Sol
Mientras la tarde alarga en la floresta
Aquellas sombras que usarán de pizarrón
Lerares en Leraar
Ze gebruikte haar schaduw als schoolbord
En het krijt was kalk van een oude muur
Ze schreef de les als ze vond
De zon recht voor zich om de projectie te maken
Ze gebruikte haar schaduw als schoolbord
En ze ging door de dorpen en onderwees
De kinderen verder weg van het onderwijs
Ze zeiden dat zijn vrouw hetzelfde deed
Dat ze een stel waren, lerares en leraar
En de kinderen uit de wijken hielden van hen
Omdat ze op straat hun les gaven
En de stenen waren telramen en kaarten
En haar schaduw was altijd het schoolbord
Leraren, let op deze les
Het antwoord ligt in dezelfde roeping
Het bewijs ligt in de schaduwen en in de stenen
En in de kalk van die oude muur
-Het witte krijt van dat oude schoolbord-
Weet dat de meester en de juf
Verder zullen gaan op de weg onder de zon
Terwijl de middag zich uitstrekt in het bos
Die schaduwen die ze als schoolbord zullen gebruiken
Escrita por: Manuel Garcia