La Quiero a Morir
Y yo que hasta ayer solo fui un holgazán
Y hoy soy el guardián de sus sueños de amor
La quiero a morir
Podéis destrozar todo aquello que veis
Porque ella de un soplo lo vuelve a crear
Como si nada, como si nada
La quiero a morir
Ella para las horas de cada reloj
Y me ayuda a pintar transparente el dolor con su sonrisa
Y levanta una torre desde el cielo hasta aquí
Y me cose unas alas y me ayuda a subir
A toda prisa, y a toda prisa
La quiero a morir
Conoce bien cada guerra, cada herida, cada ser
Conoce bien cada guerra de la vida, y del amor también
Me dibuja un paisaje y me lo hace vivir
Y en un bosque de lápiz se apodera de mí
La quiero a morir
Y me atrapa en un lazo que no aprieta jamás
Con un hilo de seda que no puedo soltar
No quiero soltar, no puedo soltar
La quiero a morir
Y cuando trepo a sus ojos me enfrento al mar
Dos espejos de agua enterrada en cristal
La quiero a morir
Y solo puedo sentarme, solo puedo charlar
Solo puedo enredarme, solo puedo aceptar
Ser solo suyo, ser solo suyo
La quiero a morir
Conoce bien cada guerra, cada herida, y cada ser
Conoce bien cada guerra, de la vida, y del amor también
Y yo que hasta ayer solo fui un holgazán
Y hoy soy el guardián de sus sueños de amor
La quiero a morir
Que podéis destrozar todo aquello que veis
Porque ella de un soplo lo vuelve a crear
Como si nada, como si nada
La quiero a morir
Ik Hou Haar Tot de Dood
En ik die tot gisteren alleen maar een luiaard was
En vandaag ben ik de bewaker van haar dromen van liefde
Ik hou haar tot de dood
Jullie kunnen alles verwoesten wat jullie zien
Want zij maakt het met een zucht weer nieuw
Alsof er niets aan de hand is, alsof er niets aan de hand is
Ik hou haar tot de dood
Zij stopt de uren van elke klok
En helpt me de pijn transparant te schilderen met haar glimlach
En ze bouwt een toren van de hemel naar hier
En ze naait me vleugels en helpt me omhoog
In een razend tempo, in een razend tempo
Ik hou haar tot de dood
Ze kent elke oorlog, elke wond, elk wezen goed
Ze kent elke oorlog van het leven, en van de liefde ook
Ze tekent me een landschap en laat me het leven
En in een potloodbos maakt ze zich meester over mij
Ik hou haar tot de dood
En ze vangt me in een lus die nooit knelt
Met een zijden draad die ik niet kan loslaten
Ik wil niet loslaten, ik kan niet loslaten
Ik hou haar tot de dood
En wanneer ik in haar ogen klim, sta ik oog in oog met de zee
Twee spiegels van water begraven in kristal
Ik hou haar tot de dood
En ik kan alleen maar zitten, ik kan alleen maar kletsen
Ik kan alleen maar verstrikt raken, ik kan alleen maar accepteren
Alleen van haar zijn, alleen van haar zijn
Ik hou haar tot de dood
Ze kent elke oorlog, elke wond, en elk wezen goed
Ze kent elke oorlog, van het leven, en van de liefde ook
En ik die tot gisteren alleen maar een luiaard was
En vandaag ben ik de bewaker van haar dromen van liefde
Ik hou haar tot de dood
Want jullie kunnen alles verwoesten wat jullie zien
Want zij maakt het met een zucht weer nieuw
Alsof er niets aan de hand is, alsof er niets aan de hand is
Ik hou haar tot de dood