Siglo XX
Tu ausencia fue soledad
Como si de piedra el sol estuviera, amor
Elegante y vital
Y sabes
Con gemelos en los puños
Con perfecta piel el sol estuviera, amor
Tendido a olvidar
Al pasado a soñar
Fueron bellos años los de acompañar
Te llevaba a tus viejas calles
Oyendo tu voz
Cómo tu me abandonaste y yo te abandoné
Oh, si el sol estuviera, amor
Si sólo estuviera, amor
Si sólo estuviera
Me he olvidado de llorar
Los ojos de piedra y seco el corazón
De tanto extrañar
Lo sabes
Con un nudo en la garganta
Intocable y suave el sol estuviera, amor
Fui olvidado al soñar
Ya no existo más
Hoy tu viejo pueblo es ahora una ciudad
Mil historias de tu pasado
Ya no se oyen más
Cómo pedirte perdón si no sé perdonar
Oh, si el sol estuviera, amor
Si sólo estuviera, amor
Si sólo estuviera
20e Eeuw
Jouw afwezigheid was eenzaamheid
Alsof de zon van steen was, lief
Elegant en vol leven
En je weet
Met manchetknopen in de mouwen
Met perfecte huid zou de zon zijn, lief
Liggend om te vergeten
Het verleden om te dromen
Het waren mooie jaren om je te vergezellen
Ik nam je mee naar je oude straten
Jouw stem te horen
Hoe jij me verliet en ik jou verliet
Oh, als de zon er was, lief
Als hij er maar was, lief
Als hij er maar was
Ik ben vergeten te huilen
De ogen van steen en een droog hart
Van het zoveel missen
Dat weet je
Met een knoop in mijn keel
Onaanraakbaar en zacht zou de zon zijn, lief
Ik werd vergeten in mijn dromen
Ik besta niet meer
Vandaag is jouw oude dorp nu een stad
Duizend verhalen van jouw verleden
Zijn niet meer te horen
Hoe kan ik je om vergeving vragen als ik niet kan vergeven
Oh, als de zon er was, lief
Als hij er maar was, lief
Als hij er maar was