No Me Conoces
No me conoces
Y hace tres noches que dormiste entre mis brazos
Ya no recuerdas
Las tantas cosas que conmigo hiciste tú
¿Cómo creerte?
Si te morías cada vez que me besabas
Y hasta decías
Haber anhelado siempre un hombre como yo
En ocasiones
Tapé tu boca para que no se escucharan
Los fuertes gritos
Enloquecidos que brotaban de tu ser
Ahora te empeñas
En ignorarme cuando te miro a los ojos
Pones la cara como sintiendo enojos
Como si yo fuera un extraño en tu vida
Si esa es tu forma
Lamento mucho haber estado contigo
Aunque confieso y pongo a Dios como testigo
Que estoy muriendo por tenerte una vez más
No me conoces
Y hasta una foto me pediste aquella noche
Para guardarla
Y acariciarla cuando te acuerdes de mí
Ahora te empeñas
En ignorarme cuando te miro a los ojos
Pones la cara como sintiendo enojos
Como si yo fuera un extraño en tu vida
Si esa es tu forma
Lamento mucho haber estado contigo
Aunque confieso y pongo a Dios como testigo
Que estoy muriendo por tenerte una vez más
No me conoces mi amor
Nadie sabrá de lo nuestro
De aquella noche sin frenos
Del temblor de tu cuerpo
Y del calor de tus besos
No, no me conoces
Pero tú y yo lo sabemos
Pero tú y yo lo sabemos
Que fuiste leña y yo fuego
Y ahora resulta, que no soy suficiente para ti
¡Oh! ¡Oh!
Pero tú y yo lo sabemos
Pero tú y yo lo sabemos
Que fuiste leña y yo fuego
Pero tú y yo lo sabemos
Eh
Pero tú y yo lo sabemos
Que fuiste leña y yo fuego
Eh
Je Kent Me Niet
Je kent me niet
En drie nachten geleden sliep je in mijn armen
Je herinnert het je niet meer
Al die dingen die je met mij deed
Hoe kan ik je geloven?
Als je stierf elke keer dat je me kuste
En je zei zelfs
Dat je altijd al naar een man zoals ik verlangde
Af en toe
Dekte ik je mond zodat ze niet hoorden
De harde schreeuwen
Die gek werden en uit jou kwamen
Nu doe je je best
Om me te negeren als ik je in de ogen kijk
Je trekt een gezicht alsof je boos bent
Alsof ik een vreemde in je leven ben
Als dat jouw manier is
Het spijt me dat ik bij je was
Hoewel ik confesseer en God als getuige neem
Dat ik sterf om je nog een keer te hebben
Je kent me niet
En je vroeg me zelfs om een foto die nacht
Om die te bewaren
En te strelen als je aan me denkt
Nu doe je je best
Om me te negeren als ik je in de ogen kijk
Je trekt een gezicht alsof je boos bent
Alsof ik een vreemde in je leven ben
Als dat jouw manier is
Het spijt me dat ik bij je was
Hoewel ik confesseer en God als getuige neem
Dat ik sterf om je nog een keer te hebben
Je kent me niet, mijn liefde
Niemand zal weten van ons
Van die nacht zonder remmen
Van de trilling van je lichaam
En de warmte van je kussen
Nee, je kent me niet
Maar jij en ik weten het
Maar jij en ik weten het
Dat jij het hout was en ik het vuur
En nu blijkt, dat ik niet genoeg voor je ben
Oh! Oh!
Maar jij en ik weten het
Maar jij en ik weten het
Dat jij het hout was en ik het vuur
Maar jij en ik weten het
Eh
Maar jij en ik weten het
Dat jij het hout was en ik het vuur
Eh