395px

In Dezelfde Trein

Marco Antonio Solís

En El Mismo Tren

Que tristeza hay en los ojos de esa chica
Casi el llanto nunca puede contener
Mil preguntas en el aire y no se explica
Como esto le tenia que suceder
Ayúdame señor se dice en su interino que
Nunca el rencor mi pecho guarde, le entrego
Todo su ser a un cobarde que se ha ido pues no supo responder

Dile como quisiera alguna vez brindarle otra ilusión
Decirle que hay en mi comprensión para su corazón
Dile pues cada que la veo llorar me parte a mi también
Yo siempre la eh de amar pues en su caminar voy en el mismo tren

Como quisiera entrar en aquel pequeño que corre a sus brazos
Y que sienta así mi calor, como quisiera de 3 pincelazos
Pintar su mundo de otro color que me encuentre su mirada
Y descubra lo que siento
Y que sienta que no hay nada que se pierda en el intento

Ayúdame señor se dice en su interior
Que nunca el rencor mi pecho guarde
Le entrego todo su ser a un cobarde
Que se ha ido pues no supo responder

Dile como quisiera alguna vez brindarle otra ilusión
Decirle que hay en mi comprensión para su corazón. Dile!!
Pues cada que la veo llorar me parte a mi también
Yo siempre la eh de amar pues en su caminar voy en el mismo tren

In Dezelfde Trein

Wat een verdriet zie ik in de ogen van dat meisje
Bijna kan ze de tranen niet bedwingen
Duizend vragen in de lucht en ze begrijpt het niet
Hoe dit haar moest overkomen
Help me, Heer, zegt ze in haar binnenste dat
Nooit de wrok mijn hart mag vullen, ik geef haar
Heel haar wezen aan een lafaard die is gegaan omdat hij niet wist te antwoorden

Zeg haar hoe graag ik haar ooit een andere illusie zou willen geven
Zeg haar dat er in mijn begrip ruimte is voor haar hart
Zeg het, want elke keer als ik haar zie huilen breekt het ook mijn hart
Ik zal altijd van haar houden, want in haar stappen reis ik in dezelfde trein

Hoe graag zou ik binnenkomen in dat kleine dat naar haar armen rent
En dat ze zo mijn warmte voelt, hoe graag zou ik met drie penseelstreken
Haar wereld in een andere kleur schilderen zodat ze mijn blik vangt
En ontdekt wat ik voel
En dat ze voelt dat er niets te verliezen is in de poging

Help me, Heer, zegt ze in haar binnenste
Dat nooit de wrok mijn hart mag vullen
Ik geef haar heel haar wezen aan een lafaard
Die is gegaan omdat hij niet wist te antwoorden

Zeg haar hoe graag ik haar ooit een andere illusie zou willen geven
Zeg haar dat er in mijn begrip ruimte is voor haar hart. Zeg het!!
Want elke keer als ik haar zie huilen breekt het ook mijn hart
Ik zal altijd van haar houden, want in haar stappen reis ik in dezelfde trein

Escrita por: Marco Antonio Solís