Morenita
Era para mi el cariño mas bonito
Que en la vida conocí
Pues, su corazón tan grande como el mismo sol
El que un día le diera brillo a mi existir
Tuve que partir
Y apenas resistía caminar con mi dolor
Era que el amor no me dejaba continuar
Y mordí mis labios para no llorar
Morenita yo te esto queriendo tanto
En mi pecho te quedaste para siempre
Entre, gente que viene y que va
Tu ausencia se siente mas
Morenita cuando añoro estar contigo
Sin ti en esta soledad, me estoy muriendo
Yo no entiendo como sucedió
Que el destino de tus brazos me arranco
Morenita
Jij was voor mij de mooiste liefde
Die ik ooit heb gekend
Want, je hart zo groot als de zon zelf
Die op een dag mijn bestaan deed stralen
Ik moest vertrekken
En nauwelijks kon ik verder met mijn pijn
Het was de liefde die me niet liet doorgaan
En ik beet op mijn lippen om niet te huilen
Morenita, ik hou zo veel van jou
In mijn hart ben je voor altijd gebleven
Tussen, mensen die komen en gaan
Voel ik je afwezigheid meer
Morenita, als ik verlang om bij je te zijn
Zonder jou in deze eenzaamheid, ga ik dood
Ik begrijp niet hoe het kon gebeuren
Dat het lot me uit jouw armen rukte
Escrita por: Marco Antonio Solís