L'Equilibrista
Vado via ora e per sempre.
Niente più sarà importante,
Qualunque cosa c'è dopo te.
Proverò a non pensarti,
Cercherò di non amarti.
Cancellerò anche me come te.
Sparirò,
Vado lontano,
Libera anche te
da questo amore senza più amore.
Poi, col tempo questo male si scioglierà,
Finirà,
Il dolore ci lascerà,
Vedrai.
Non so più qual è il mio posto.
Troverò l'equilibrista...
Non so più qual è il mio posto.
Penserò di più a me stesso
Lasciami andare via, così sia.
Sparirò, vado lontano,
Libera anche te
da questo amore senza più amore.
Poi col tempo questo male si scioglierà,
Finirà,
Il dolore ci lascerà.
Poi soltanto un'assenza che griderà
dentro me, niente ormai ti cancellerà.
Guardami per un momento,
sono io sempre lo stesso.
De Evenwichtskunstenaar
Ik ga nu weg en voor altijd.
Niets zal nog belangrijk zijn,
Wat er ook komt na jou.
Ik zal proberen niet aan je te denken,
Ik zal proberen je niet te liefhebben.
Ik zal ook mezelf wissen zoals jij.
Ik zal verdwijnen,
Ik ga ver weg,
Bevrijd ook jou
van deze liefde zonder liefde meer.
Dan, met de tijd zal deze pijn oplossen,
Het zal eindigen,
De pijn zal ons verlaten,
Je zult zien.
Ik weet niet meer wat mijn plek is.
Ik zal de evenwichtskunstenaar vinden...
Ik weet niet meer wat mijn plek is.
Ik zal meer aan mezelf denken.
Laat me gewoon gaan, zo zij het.
Ik zal verdwijnen, ik ga ver weg,
Bevrijd ook jou
van deze liefde zonder liefde meer.
Dan, met de tijd zal deze pijn oplossen,
Het zal eindigen,
De pijn zal ons verlaten.
Dan alleen een afwezigheid die zal schreeuwen
binnenin mij, niets zal je nu nog wissen.
Kijk me even aan,
ik ben altijd dezelfde.