Fado Do Estudante
Que negra sina, ver-me assim
Que sorte vil e degradante
Ai que saudade eu sinto em mim
Do meu viver de estudante
Desse fugaz tempo de amor
Que de um rapaz é o melhor
Era um audaz conquistador das raparigas
De capa ao ar, cabeça ao léu
Sem me ralar vivia e eu
So para amar e tudo mais eram cantigas
Nenhuma delas me prendeu
Deixava-as sempre à minha era canja
Até o dia em que apareceu
Essa traidora da franja
Sempre a tenir, sem um tostão
Batina a abrir, por um rasgão
Botas a rir
Um bengalão e ar descarado
A malandrar com outros mais
E a dançar nos arraiais
P'ra namorar, beber, folgar
Cantar o fado
Recordo agora com saudade
Os calhamaços que eu lia
Os professores da faculdade
E a mesa de anatomia
Invoco em mim
Recordações que não têm fim
Dessas lições frente ao jardim
No velho campo de Santana
Aulas que eu dava
Se estudasse ainda estava
Nessa classe em que eu faltava
Sete dias por semana
O Fado é toda a minha fé
Encanta, embala, inebria
Dá gosto à gente ouvi-ló até
Na rádio telefonia
Quanto é cantado
Com calor bem afinado e a rigor
É belo fado
Ninguém há quem lhe resista
É a canção mais popular
Tem emoção faz-nos vibrar
E eis a razão
De eu ser Doutor e ser Fadista
Studentenfado
Wat een zwarte pech, om zo te zijn
Wat een ellendige en degradante lot
Oh, wat mis ik in mij
Mijn leven als student
Die vluchtige tijd van liefde
Die voor een jongen het beste is
Was een gedurfde veroveraar van de meisjes
Met mijn cape in de lucht, hoofd in de wind
Zonder me druk te maken leefde ik en ik
Alleen om te beminnen en verder waren het liedjes
Geen van hen hield me vast
Ik liet ze altijd gaan, het was een makkie
Tot de dag dat ze verscheen
Die verraderlijke met de pony
Altijd met een lach, zonder een cent
Kleedje open, door een scheur
Laarzen die lachen
Een stok en een brutale houding
Flirtend met anderen
En dansend op de feesten
Om te daten, te drinken, te ontspannen
Het fado te zingen
Ik herinner me nu met weemoed
De boeken die ik las
De docenten van de universiteit
En de anatomietafel
Ik roep in mij op
Herinneringen die eindeloos zijn
Van die lessen voor de tuin
Op het oude veld van Santana
De lessen die ik gaf
Als ik nog studeerde was ik daar
In die klas waar ik vaak ontbrak
Zeven dagen per week
Het fado is al mijn geloof
Het betovert, wiegt, maakt high
Het is een genot om het te horen
Zelfs op de radio
Hoe vaak het gezongen wordt
Met warmte, goed gestemd en met flair
Het is een prachtig fado
Niemand kan er weerstand aan bieden
Het is het meest populaire lied
Het heeft emotie, laat ons trillen
En dat is de reden
Dat ik dokter ben en fadozanger