395px

Jij bent mijn zwakte

Marcos Llunas

Eres mi debilidad

Es preciso mordernos la lengua
y acabar de una vez esta guerra,
Es preciso mirarnos de frente
y cambiar de una vez el presente.

Es urgente aclarar este embrollo
y salir de una vez de este hoyo
Es urgente restarle importancia,
al orgullo, al rencor y la rabia.

Y sentir el cosquilleo,
del amor cuando es deseo
Y el poder de tu mirada,
que se pierde por mi almohada.

Y sentir el cosquilleo
suave y dulce de tus besos
y si aún me quieres deja de llorar
que a pesar de todo, eres mi debilidad…

Tantos días ya es suficiente
no te puedo arrancar de mi mente
y aunque el tiempo nos ha golpeado
no podemos vivir separados.

Es preciso decirnos las cosas
y volver a sentir que me rozas
revivir los momentos felices
y entender que el amor no se agota.

Y sentir el cosquilleo,
del amor cuando es deseo
Y el poder de tu mirada,
que se pierde por mi almohada.

Y sentir el cosquilleo
suave y dulce de tus besos
y si aún me quieres deja de llorar
que a pesar de todo, eres mi debilidad…
que a pesar de todo, eres mi debilidad.

Jij bent mijn zwakte

We moeten onszelf op de tong bijten
en deze oorlog eindelijk beëindigen,
We moeten elkaar recht in de ogen kijken
en eindelijk het heden veranderen.

Het is dringend om deze chaos op te helderen
en eindelijk uit dit gat te komen.
Het is dringend om het minder belangrijk te maken,
voor trots, wrok en woede.

En het kriebelen voelen,
van de liefde als het verlangen is
En de kracht van jouw blik,
die verloren gaat op mijn kussen.

En het kriebelen voelen
zacht en zoet van jouw kussen
en als je me nog steeds wilt, stop met huilen
want ondanks alles, ben jij mijn zwakte...

Zoveel dagen, het is genoeg
ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen
en hoewel de tijd ons heeft geraakt
kunnen we niet gescheiden leven.

We moeten elkaar de dingen zeggen
en weer voelen dat je me aanraakt
herbeleven de gelukkige momenten
en begrijpen dat de liefde niet opraakt.

En het kriebelen voelen,
van de liefde als het verlangen is
En de kracht van jouw blik,
die verloren gaat op mijn kussen.

En het kriebelen voelen
zacht en zoet van jouw kussen
en als je me nog steeds wilt, stop met huilen
want ondanks alles, ben jij mijn zwakte...
want ondanks alles, ben jij mijn zwakte.

Escrita por: Alejandro Abad