Paz, Cuan Dulce Paz
Paz, paz, cuán dulce paz
En el seno de mi alma una dulce quietud
Se difunde inundando mi ser
Una calma infinita que solo podrán
Los amados de Dios comprender
¡Paz!, ¡paz!, ¡cuán dulce paz!
Es aquella que el Padre me da
Yo le ruego que inunde por siempre mi ser
En sus ondas de amor celestial
Qué tesoro yo tengo en la paz que me dio
Y en el fondo del alma ha de estar
Tan segura que nadie quitarla podrá
Mientras miro los años pasar
Sin cesar yo medito en aquella ciudad
Do al Autor de la paz he de ver
Y en que el himno más dulce que habré de cantar
De Su paz nada más ha de ser
Alma triste que en rudo conflicto te ves
Sola y débil tu senda al seguir
Haz de Cristo tu amigo, pues fiel siempre es
¡Y Su paz tú podrás recibir!
Vrede, Wat een Zoete Vrede
Vrede, vrede, wat een zoete vrede
In de diepte van mijn ziel een zoete rust
Verspreidt zich en overspoelt mijn wezen
Een eindeloze kalmte die alleen de
Geliefden van God kunnen begrijpen
Vrede!, vrede!, wat een zoete vrede!
Het is die welke de Vader mij geeft
Ik bid dat Hij voor altijd mijn wezen overspoelt
In Zijn golven van hemelse liefde
Wat een schat heb ik in de vrede die Hij gaf
En in de diepte van mijn ziel moet het zijn
Zo zeker dat niemand het kan afnemen
Terwijl ik de jaren zie verstrijken
Onophoudelijk mediteer ik over die stad
Waar ik de Auteur van de vrede zal zien
En waarin het zoetste lied dat ik zal zingen
Niets anders zal zijn dan Zijn vrede
Treurig ziel die in harde strijd verkeert
Alleen en zwak je pad te volgen
Maak Christus je vriend, want Hij is altijd trouw
En Zijn vrede zul je kunnen ontvangen!