Como Quiere Tu Abuelita
Voy a besarte como quiere tu abuelita
Las manos quietas tiernamente en la mejilla
Y en mi chabolita romperme la voz
Aullando una historia de amor
Buscando tu estrella no encontré ninguna
Y folle con la Luna en tu honor
Voy a embriagarme con tu piel y con tu cara
Ni marranás ni revolcones a la brava
Ni besos con lengua ni noches de alcohol
Ni abrirse de piernas en cada rincón
Partirse en canal
Poner corazón para dos
Quieres llevarme de la mano hasta tu casa
Vas a amarrarme antes de que despunte el alba
Hincar mis rodillas, coger una flor
Jurar por mis muertos que no he sido yo
El que hace que la Luna llore cuando entra en tu cuarto
Y aparece el Sol
Si logro destapar el tarro de su esencia
Me han dicho que huele a jazmín
Voy a partirme el cuello diciendo que sí
Antes que se dé cuenta que el mío no es ná
Que huele a miseria y a barra de bar, y a muy poco más
Tu tranquila, yo vigilo, quién me mandaría meterme en
Tu nido, y en un descuido me tira y dice que he caido
Y yo que me empeño en perder batalla tras batalla
Y otros que creyeron tenerla ganada
Les pego de lleno el fuego de metralla
Dejando en su piel corazones en llamas
Y otros se dedican a dedicar versos a
Aquellas que les dieron fuego por dentro
Yo esperaré cuando llegue el momento
No echarte de menos, no echarte de menos
Es tan sencillo hacerme feliz
Que me de el aire en la cara
Que suene la guitarra del Kolibrí
Bailar de madrugada si me da la puta gana
Que suene la puerta y pregunten por mi
Tus manos abiertas, despegar los labios
Verte sonreír a ti
Zoals Je Grootmoeder Wil
Ik ga je kussen zoals je grootmoeder wil
De handen stil, teder op de wang
En in mijn huisje breek ik mijn stem
Huilend een liefdesverhaal
Zoekend naar jouw ster vond ik er geen
En ik had een avontuur met de Maan ter ere van jou
Ik ga me laten bedwelmen door jouw huid en jouw gezicht
Geen vieze dingen of ruige stoten
Geen tongzoenen of nachten vol drank
Geen benen wijd in elke hoek
In tweeën breken
Hart geven voor twee
Wil je me aan de hand naar je huis brengen
Je gaat me vastbinden voordat de dageraad aanbreekt
Op mijn knieën, een bloem plukken
Zweren bij mijn doden dat ik het niet ben
Die de Maan laat huilen als ze je kamer binnenkomt
En de Zon verschijnt
Als ik het potje van zijn essentie kan openen
Heb ik gehoord dat het naar jasmijn ruikt
Ik ga mijn nek breken door ja te zeggen
Voordat ze zich realiseert dat het mij niets doet
Dat het ruikt naar ellende en naar een kroeg, en niet veel meer
Jij rustig, ik houd de wacht, wie zou me in jouw
Nest laten komen, en in een onoplettend moment gooit ze me eruit en zegt dat ik gevallen ben
En ik die volhard in het verliezen van strijd na strijd
En anderen die dachten dat ze gewonnen hadden
Krijgen vol in hun gezicht de kogelregen
Met brandende harten op hun huid
En anderen wijden gedichten aan
Degenen die hen van binnen in brand staken
Ik zal wachten tot het moment daar is
Je niet missen, je niet missen
Het is zo eenvoudig om me gelukkig te maken
Dat de lucht in mijn gezicht waait
Laat de gitaar van de Kolibrie klinken
Dansen in de vroege ochtend als ik daar zin in heb
Laat de deur open en vraag naar mij
Jouw handen open, lippen van elkaar
Jou zien glimlachen.