En Tu Agujero
Me importa una mierda los labios que quieras bordar
Pero con la que cae
¿Dónde vas desde que te han 'cerrao' los tejados?
Me limo las uñas, no tengo ganas de trepar
La verdad es que ni ganas de ná
Tengo ya los nudillos cansados
De quitar cascotes cuando me empiezo a derrumbar
De apilarlos para sombrear
Y anudarme desnudo en tus brazos
Que teja en las tejas la lluvia, que a mi me da igual
Más difícil para resbalar, más sencillo quedarme enredado
Después de pasar la noche en tu agujero
Salgo del portal, y tó me importa un huevo
Empiezo a escuchar un avispero
Y me vuelvo contigo y lo veo a colores
Mi lápiz entiende de sucios amores
Y unas sábanas chorreando
Le da por pintar
Y de puertas pa fuera se hará todo añicos
Pa cuando te enteras ya soy tu abanico
Que me hice con varas del aire pa no molestar
No busques razones de piedra, no vas a encontrar
Más que hiedra intentado abarcar
Campos yermos que tengo por dentro
Y barro y manchitas muy secas que dan que pensar
Adoquines que están por pisar
Pisotones haciendo senderos
Que ya tengo bastante con lo que poder fumigar
Calendarios que tiran patrás
Tengo los dedos amarillentos
De buscar candela en la estela que haces al pasar
De estañarme a tu enjambre y libar
Con el humo de mis pensamientos
Después de pasar la noche en tu agujero
Salgo del portal, y tó me importa un huevo
Empiezo a escuchar un avispero
Y me vuelvo contigo y lo veo a colores
Mi lápiz entiende de sucios amores
Y unas sábanas chorreando
Le da por pintar
Y de puertas pafuera se hará todo añicos
Pa cuando te enteras ya soy tu abanico
Que me hice con varas del aire pa no molestar
Corté la garganta del gallo que quiso cantar
Alboradas para celebrar que la noche se estaba muriendo
Que si no amanezco, me crezco, y me puedo tragar
Cucharadas de la oscuridad de tus ojos
Y así me alimento
In Jouw Gat
Het kan me geen reet schelen welke lippen je wilt borduren
Maar met wat er valt
Waar ga je heen sinds ze de daken hebben 'dichtgegooid'?
Ik vijl mijn nagels, heb geen zin om te klimmen
De waarheid is dat ik nergens zin in heb
Mijn knokkels zijn al moe
Van het opruimen van puin als ik begin in te storten
Van het opstapelen om schaduw te maken
En me naakt in jouw armen te knopen
Laat de regen op de daken vallen, het maakt me niet uit
Moeilijker om uit te glijden, makkelijker om verstrikt te raken
Na een nacht in jouw gat
Kom ik uit de deur, en het kan me geen reet schelen
Ik begin een bijenkorf te horen
En ik keer terug naar jou en zie het in kleur
Mijn potlood begrijpt vieze liefdes
En een beddengoed dat druipt
Begint te schilderen
En van de deuren naar buiten zal alles in stukken vallen
Als je het doorhebt, ben ik al jouw waaier
Die ik maakte met takken van de lucht om niet te storen
Zoek geen redenen van steen, je zult ze niet vinden
Meer dan klimop dat probeert te omarmen
Brazileiland dat ik van binnen heb
En modder en droge vlekken die aan het denken zetten
Klinkers die nog betreden moeten worden
Voetstappen die paden maken
Ik heb al genoeg met wat ik kan besproeien
Kalenders die terugdraaien
Ik heb gele vingers
Van het zoeken naar vuur in de spoor die je achterlaat
Van het stelen van jouw zwerm en te drinken
Met de rook van mijn gedachten
Na een nacht in jouw gat
Kom ik uit de deur, en het kan me geen reet schelen
Ik begin een bijenkorf te horen
En ik keer terug naar jou en zie het in kleur
Mijn potlood begrijpt vieze liefdes
En een beddengoed dat druipt
Begint te schilderen
En van de deuren naar buiten zal alles in stukken vallen
Als je het doorhebt, ben ik al jouw waaier
Die ik maakte met takken van de lucht om niet te storen
Ik sneed de keel van de haan die wilde zingen
Dageraad om te vieren dat de nacht aan het sterven was
Want als ik niet opsta, groei ik, en kan ik slikken
Lepels vol duisternis van jouw ogen
En zo voed ik me.
Escrita por: Marea, Kutxi Romero