Amores
Amores se van marchando
Como las olas del mar
Amores los tienen todos
Pero quien los sabe cuidar
El amor es una barca
Con dos remos en el mar
Un remo aprietan mis manos
El otro lo mueve el azar
Quien no escribio un poema
Huyendo de la soledad
Quien a los quince años
No dejó su cuerpo abrazar
Y quién cuando la vida se apaga
Y las manos tiemblan ya
Quién no buscó ese recuerdo
De una barca naufragar.
Amores se vuelven viejos
Antes de empezar a amar
Porque el amor es un niño
Que hay que enseñar a andar
El amor es como tierra
Que hay que arar y sembrar
Mírala al caer la tarde
Que no lo vengan a pisar
Liefdes
Liefdes verdwijnen langzaam
Als de golven van de zee
Liefdes heeft iedereen
Maar wie weet ze te waarderen
De liefde is een boot
Met twee riemen op de zee
De ene riem houdt mijn handen vast
De andere wordt bewogen door het toeval
Wie heeft er geen gedicht geschreven
Om de eenzaamheid te ontvluchten
Wie heeft op vijftienjarige leeftijd
Niet zijn lichaam laten omarmen
En wie, als het leven dooft
En de handen al trillen
Wie heeft niet dat herinnering gezocht
Van een schipbreuk in de zee.
Liefdes worden oud
Voordat ze beginnen te houden
Want de liefde is een kind
Dat je moet leren lopen
De liefde is als aarde
Die je moet bewerken en zaaien
Kijk naar haar als de avond valt
Dat ze niet vertrapt wordt.