Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
Cadê tua saia branca
Teu vestido de ramagem
Cadê teu sorriso triste
Cadê tua meia bege
Teu sapato de verniz
Cadê teus olhos zangados
Censurando o que eu não fiz
Mariana, Mariana
Mariana me responda
Cadê teu corpo moreno
Desfazendo o meu sossego
Cadê tuas mãos, teu medo
Teus segredos, os meus espantos
Onde aquelas noites claras
Em que eu tanto me enredei
Mariana, Mariana
Dá licença que eu desfaça
Tuas tranças, tua graça
Que eu guardei pra me enganar
Me despeço na viagem
Mas não vou sem te chamar
Mariana, Mariana
Mariana
Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
Waar is je witte rok
Je jurk van takken
Waar is je verdrietige glimlach
Waar zijn je beige kousen
Je lak schoenen
Waar zijn je boze ogen
Die censureren wat ik niet deed
Mariana, Mariana
Mariana, antwoord me
Waar is je gebruinde lichaam
Dat mijn rust verstoort
Waar zijn je handen, je angst
Je geheimen, mijn schrik
Waar zijn die heldere nachten
Waarin ik me zo verstrikte
Mariana, Mariana
Mag ik je vlechten losmaken
Je charme, die ik bewaarde
Om mezelf te bedriegen
Ik neem afscheid op de reis
Maar ik ga niet zonder je te roepen
Mariana, Mariana
Mariana