Da Cor Brasileira
De quem falo me acha direita
Se casa comigo, se rola e se deita
Me namora quando não devia
E quando eu queria me deixa na mesa
De quem falo me fala macio
E finge que entende o que nem escutou
Me adora e me quer tão somente
Enquanto o que mente é o que acreditou
Esse homem que passa na rua
Que encontro na festa e me vira a cabeça
É aquele que me quer só sua
E ao mesmo tempo que eu seja mais uma
De quem falo ele é feio e bonito
Mais velho e menino, meu melhor amigo
É o homem da cor brasileira
A loucura e besteira que dorme comigo
De Kleur van Brazilië
Van wie ik praat vindt me recht
Hij trouwt met me, draait om en ligt met me
Hij flirt met me als het niet kan
En als ik wil, laat hij me aan de kant
Van wie ik praat, spreekt zachtjes
En doet alsof hij begrijpt wat hij niet hoorde
Hij aanbidt me en wil me alleen
Terwijl de leugenaar is wie erin geloofde
Die man die op straat voorbijloopt
Die ik op het feest tegenkom en me omdraait
Is degene die me alleen van hem wil
En tegelijkertijd wil dat ik een van velen ben
Van wie ik praat, hij is lelijk en mooi
Ouder en jong, mijn beste vriend
Hij is de man van de kleur van Brazilië
De gekte en onzin die bij me slaapt