Lua Branca
Oh, Lua branca de fulgores e de encanto
Se é verdade que ao amor tu dás abrigo
Ah, Vem tirar dos olhos meus, o pranto
Ai, vem matar essa paixão que anda comigo
Oh, por quem és, desce do céu, ó Lua branca
Essa amargura do meu peito, ó vem, arranca
Dá-me o luar de tua compaixão
Ah, vem, por Deus, iluminar meu coração
E quantas vezes, lá no céu, me aparecias
A brilhar em noite calma e constelada
E em tua luz então me surpreendias
Ajoelhado junto aos pés da minha amada
E ela, a chorar, a soluçar, cheia de pejo
Vinha em seus lábios me ofertar um doce beijo
Ela partiu, me abandonou assim
Oh, Lua branca, por quem és, tem dó de mim!
Witte Maan
Oh, witte maan van glans en van betovering
Als het waar is dat je de liefde herbergt
Ah, kom de tranen uit mijn ogen halen
Ai, kom deze passie doden die met me mee gaat
Oh, om wie je bent, daal neer uit de lucht, oh witte maan
Haal de bitterheid uit mijn borst, oh kom, ruk het weg
Geef me het maanlicht van je medeleven
Ah, kom, vergeefs, verlicht mijn hart
En hoeveel keren verscheen je aan de hemel
Stralend in een stille en sterrenrijke nacht
En in jouw licht verraste je me
Knielend aan de voeten van mijn geliefde
En zij, huilend, snikkend, vol verlegenheid
Wilde me op haar lippen een zoet kus geven
Ze vertrok, verliet me zo
Oh, witte maan, om wie je bent, heb medelijden met mij!
Escrita por: Chiquinha Gonzaga