La Pájara Pinta
Yo soy la Pájara Pinta,
viuda del Pájaro Pintón.
Mi marido era muy alegre
y un cazador me lo mató
con una escopetita verde
el día de San Borombón.
Una bala le mató el canto
-y era tan linda su canción-,
la segunda le mató el vuelo,
y la tercera el corazón.
Ay ay la escopetita verde,
ay ay mi marido Pintón.
Si al oírme se ponen tristes
a todos les pido perdón.
Ya no puedo cantar alegre
ni sentadita en el limón
como antes cuando con el pico
cortaba la rama y la flor.
Yo soy la Pájara Pinta,
si alguien pregunta dónde estoy
le dirán que me vieron sola
y sentadita en un rincón
llorando de melancolía
por culpa de aquel cazador.
Al que mata a los pajarillos
le brotará en el corazón
una bala de hielo negro
y un remolino de dolor.
Ay ay la escopetita verde,
ay ay mi marido Pintón.
De Gevlekte Vogel
Ik ben de Gevlekte Vogel,
weduwe van de Gevlekte Man.
Mijn man was altijd vrolijk
maar een jager heeft hem neergeschoten
met een klein groen geweer
die dag van San Borombón.
Een kogel maakte zijn zang dood
-en zijn lied was zo mooi-,
de tweede maakte zijn vlucht kapot,
en de derde zijn hart.
Oh oh, dat kleine groene geweer,
oh oh, mijn man Pintón.
Als ze verdrietig worden van mijn gezang
vraag ik iedereen om vergeving.
Ik kan niet meer vrolijk zingen
of zitten op de citroen
zoals vroeger, toen ik met mijn snavel
de tak en de bloem afknipte.
Ik ben de Gevlekte Vogel,
als iemand vraagt waar ik ben
zullen ze zeggen dat ze me alleen zagen
zittend in een hoek
huilend van melancholie
vanwege die jager.
Degene die de vogeltjes doodt
zal een kogel van zwart ijs
en een wervelwind van pijn
in zijn hart voelen.
Oh oh, dat kleine groene geweer,
oh oh, mijn man Pintón.