La Ciudad de Brujas
Si ustedes vieran el invierno
En la ciudad de Brujas
Es un invierno tan antiguo
Y no parece acabar nunca
Hay un solicito fugitivo
Que las abuelas buscan
Y se sientan en la vereda
Para enhebrarlo en sus agujas
Hay calles de nadie y silencio
Casas de piedra mustia
Muchos canales y canales
Donde el agua está quieta y muda
Con señorial aburrimiento
Los cisnes se aventuran
A patinar sobre la escarcha
Bajo puentes de musgo y bruma
Flores de tiza por el cielo
Los molinos dibujan
Y sueñan fábulas de harina
Recuerdan pan lleno de arrugas
Campanas de los campanarios
Se sueltan todas juntas
A cantar viejas alegrías
De mentiras como la lluvia
Si ustedes vieran el invierno
En la ciudad de Brujas
Es como un sueño de juguete
Abandonado por la Luna
De Stad van Brugge
Als jullie de winter zouden zien
In de stad van Brugge
Het is een winter zo oud
En het lijkt maar niet te eindigen
Er is een vluchtige schim
Die de oma's zoeken
En ze zitten op de stoep
Om het in hun naalden te rijgen
Er zijn straten van niemand en stilte
Huizen van dof steen
Veel kanalen en kanalen
Waar het water stil en zwijgend is
Met statige verveling
Durven de zwanen
Te schaatsen op de rijp
Onder bruggen van mos en mist
Krijtachtige bloemen in de lucht
De molens tekenen
En dromen van fabels van meel
Herinneren zich brood vol rimpels
Klokken van de torens
Komen allemaal samen
Om oude vreugden te zingen
Van leugens zoals de regen
Als jullie de winter zouden zien
In de stad van Brugge
Het is als een speelgoeddroom
Verlaten door de Maan