La Familia Polillal
La polilla come lana
De la noche a la mañana
Muerde, come, come y muerde
Lana roja, lana verde
Sentadita en el ropero
Con su plato y su babero
Come lana de color
Con cuchillo y tenedor
Sus hijitos comilones
Tienen cuna de botones
Su marido tan polillo
Balconea en un bolsillo
De repente se avecina
La señora naftalina
Muy oronda la verán
Toda envuelta en celofán
La familia polillal
La espía por un ojal
Y le apunta con la aguja
A la naftalina bruja
Pero don polillo ordena
No la maten, me da pena
Vámonos a otros roperos
A llenarlos de agujeros
Y se van todos de viaje
Con muchísimo equipaje
Las hilachas de una blusa
Y un paquete de pelusa
De Mottenfamilie
De mot eet wol
Van de nacht tot de ochtend
Bijt, eet, eet en bijt
Rode wol, groene wol
Zittend in de kast
Met haar bord en haar slabbetje
Eet wol in kleur
Met mes en vork
Haar hongerige kindjes
Hebben een wieg van knopen
Haar man zo'n mot
Hangt in een zak
Plotseling komt ze eraan
De mevrouw naftaline
Heel trots zullen ze haar zien
Helemaal ingepakt in cellofaan
De mottenfamilie
Spiedt door een knoopsgat
En richt met de naald
Op de heks naftaline
Maar meneer mot beveelt
Laat haar niet dood, ik heb medelijden
Laten we naar andere kasten gaan
Om ze vol gaten te stoppen
En ze gaan allemaal op reis
Met ontzettend veel bagage
De draadjes van een blouse
En een pakketje pluis