395px

Angst

María Isabel

Ansiedad

Cuando cierro los ojos tan difícil de explicar
Tan difícil que me ahogo, que no puedo respirar
Mi mente no descansa y no paro de pensar
En las cosas que no pasan y en las que pueden pasar

Aparecen cada noche
Solo quiero gritar
Sin marcar el derroche
De la puta ansiedad

Ven pequeña, no te rindas
Tú puedes con más
Ven pequeña, yo te abrazo
Te puedo calmar

Tus miedos hoy se irán
Y cuando el tiempo pase
Verás que te lograrás
Con ella hacer las paces

Coger un avión pensando en que caerá
No quiero salir, algo malo pasará
Dolerme el alma por no poder socializar
Porque pienso que molesto y lo que digo está de más

Miedo a no impresionar
No tengo seguridad en mí
Necesito descansar
Y es que no quiero vivir así

Ven pequeña, no te rindas
Tú puedes con más
Ven pequeña, yo te abrazo
Te puedo calmar

Tus miedos hoy se irán
Y cuando el tiempo pase
Verás que lograrás
Con ella hacer las paces

Volví a ser aquella niña que no teme a nada
Que era valiente y que cumplía lo que soñaba
Y es que me cansé de estar encadenada
Y que apagarán mi luz para que nunca más brillara

Busqué ayuda y apareció
Mi ángel de la guarda siempre en mi corazón
He vuelto, he vuelto y con más ganas
Con un nudo en la garganta yo te hice esta canción

Lástima que los que vamos a terapia
Somos los que jamás hubiésemos necesitado ir
Y los que deberían ir, nunca irán
Me he sentido incomprendida en muchas ocasiones
Me han juzgado sin tener razones
Estoy orgullosa de cómo hoy gestiono todas mis emociones
Te recuerdo que, igual que nos caemos, nos levantamos
Y no te olvides de que en el mundo hay millones de personas
Pero nadie como tú
Quiérete tal y cómo eres
Grábate eso a fuego
Amén

Angst

Wanneer ik mijn ogen sluit, zo moeilijk uit te leggen
Zo moeilijk dat ik verdrink, dat ik niet kan ademen
Mijn geest rust niet en ik blijf maar denken
Aan de dingen die niet gebeuren en aan wat kan gebeuren

Ze verschijnen elke nacht
Ik wil gewoon schreeuwen
Zonder het verspillen
Van de verdomde angst

Kom hier, kleintje, geef niet op
Jij kunt meer aan
Kom hier, kleintje, ik omarm je
Ik kan je kalmeren

Jouw angsten zullen vandaag verdwijnen
En wanneer de tijd verstrijkt
Zul je zien dat je het kunt
Met haar het goedmaken

Een vliegtuig nemen denkend dat het zal neerstorten
Ik wil niet naar buiten, er zal iets slechts gebeuren
Mijn ziel doet pijn omdat ik niet kan socializen
Omdat ik denk dat ik stoor en dat wat ik zeg overbodig is

Bang om niet te imponeren
Ik heb geen zelfvertrouwen
Ik heb rust nodig
En ik wil niet zo leven

Kom hier, kleintje, geef niet op
Jij kunt meer aan
Kom hier, kleintje, ik omarm je
Ik kan je kalmeren

Jouw angsten zullen vandaag verdwijnen
En wanneer de tijd verstrijkt
Zul je zien dat je het kunt
Met haar het goedmaken

Ik ben weer dat meisje dat nergens bang voor is
Dat dapper was en haar dromen waarmaakte
En ik ben moe van het geketend zijn
En dat ze mijn licht uitdoen zodat ik nooit meer zou stralen

Ik zocht hulp en die kwam
Mijn beschermengel altijd in mijn hart
Ik ben terug, ik ben terug en met meer verlangen
Met een brok in mijn keel schreef ik dit lied voor jou

Jammer dat degenen die naar therapie gaan
Degenen zijn die het nooit nodig hadden
En degenen die zouden moeten gaan, zullen nooit gaan
Ik heb me vaak onbegrepen gevoeld
Ze hebben me beoordeeld zonder redenen
Ik ben trots op hoe ik vandaag al mijn emoties beheer
Ik herinner je eraan dat, net zoals we vallen, we weer opstaan
En vergeet niet dat er miljoenen mensen in de wereld zijn
Maar niemand zoals jij
Hou van jezelf zoals je bent
Graveer dat in je hart
Amen

Escrita por: Maria Isabel