Guitarras Lloren Guitarras
Guitarras, lloren guitarras,
violines lloren igual;
no dejen que yo me vaya
con el silencio de su cantar.
Gritemos a pecho abierto
un canto que haga temblar
al mundo que es el gran puerto
donde unos llegan y otros se van.
Ahora me toca a mi dejarlas,
ahora me toca a mi marchar;
guitarras, lloren guitarras
que ahi queda lleno de amor,
prendido de cada cuerda,
llorando a mares mi corazón.
Ahora me toca a mi dejarlas...
Guitarras... lloren guitarras.
Gitaren, huilen gitaren
Gitaren, huilen gitaren,
violinen huilen ook;
laat me niet gaan
met de stilte van hun zang.
Laten we schreeuwen met open borst
een lied dat doet beven
in de wereld die de grote haven is
daar waar sommigen aankomen en anderen vertrekken.
Nu is het mijn beurt om ze achter te laten,
nu is het mijn beurt om te gaan;
gitaren, huilen gitaren
want daar blijft vol van liefde,
vastgehouden aan elke snaar,
huilend als een zee, mijn hart.
Nu is het mijn beurt om ze achter te laten...
Gitaren... huilen gitaren.