A Mercedes En Su Vuelo
¡Una viola de luz yerta y helada
Eres ya por las rocas de la altura
Una voz sin garganta, voz oscura
Que suena en todo sin sonar en nada
Tu pensamiento es nieve resbalada
En la gloria sin fin de la blancura
Tu perfil es perenne quemadura
Tu corazón paloma desatada
Canta ya por el aire sin cadena
La matinal fragante melodía
Monte de luz y llaga de azucena
Que nosotros aquí́ de noche y día
Haremos en la esquina de la pena
Una guirnalda de melancolía
Een Mercedes in zijn vlucht
Een stralende, koude lichtstraal
Ben jij al langs de rotsen van de hoogte
Een stem zonder keel, een donkere klank
Die overal klinkt zonder ergens te klinken
Jouw gedachte is glibberige sneeuw
In de eindeloze glorie van de witheid
Jouw profiel is een eeuwige brandwond
Jouw hart, een losgelaten duif
Zing nu al door de lucht zonder keten
De geurige melodie van de ochtend
Berg van licht en wond van lelie
Want wij hier, dag en nacht
Zullen op de hoek van het verdriet
Een krans van melancholie maken
Escrita por: Federico García Lorca / Felipe Radicetti