Frente Al Mar
Frente al mar,
Frente a dios
Empapada de noche
Y de pena mi voz
Se estremece
En el último adiós...
Frente al mar,
Frente a dios,
Yo te ruego que,
Al menos,
Me digas
Por qué me castigas...
Frente a dios,
Frente al mar,
Yo pregunto si acaso
El delito fue dar,
Siempre dar,
Sin pedir más que amar...
Ya no sé,
Qué pasó,
Yo no sé
Por qué fue
Que la luz del amor
Se apagó...
Sólo sé
Que te vas
Y que el viento,
En tu nombre,
Parece gritar:
¡Nunca más!
Voor de Zee
Voor de zee,
Voor God
Doorweekt van de nacht
En van verdriet is mijn stem
Bevend
Bij het laatste afscheid...
Voor de zee,
Voor God,
Ik smeek je,
Tenminste,
Zeg me
Waarom je me straft...
Voor God,
Voor de zee,
Vraag ik me af of
De zonde was om te geven,
Altijd te geven,
Zonder meer dan liefde te vragen...
Ik weet niet meer,
Wat er is gebeurd,
Ik weet niet
Waarom het was
Dat het licht van de liefde
Is gedoofd...
Ik weet alleen
Dat je weggaat
En dat de wind,
In jouw naam,
Lijkt te schreeuwen:
Nooit meer!
Escrita por: Mariano Mores / R. M. Taboada