395px

Mijn schuld

Marie Laforêt

Mea culpa

Il n'avait que douze ans
Et je crois qu'il m'aimait
Il parlait comme un grand
Mais ses joues rougissaient
À douze ans, quand on aime,
On a tant de problèmes

Mea culpa

Être aimée d'un enfant
Ce n'était pas sérieux
Mais il souffrait pourtant
Je l'ai vu dans ses yeux
Il fuyait ton regard
Évitait de te voir

Mea culpa

Tu étais l'étranger
Qui voulais m'empêcher
De l'aimer
Un combat inégal
Un rival
Qui l'a fait tant pleurer,
Pleurer

Il est venu à la maison
Au long des mois
Puis t'a appelé par ton nom
Un soir, je crois
Et il t'a demandé
De le raccompagner

Mea culpa

Sans un mot, d'un regard,
Un enfant peut savoir
Pardonner
Pardonner tout le mal
Au rival
Qui l'a fait tant pleurer
Pleurer

Hum, hum, hum...
Mea culpa
Hum, hum, hum...

Mea culpa {x3}
Hum, hum, hum...

Mea culpa {ad lib}

Mijn schuld

Hij was pas twaalf jaar
En ik geloof dat hij van me hield
Hij sprak als een volwassene
Maar zijn wangen kleurden rood
Op twaalfjarige leeftijd, als je verliefd bent,
Heb je zoveel problemen

Mijn schuld

Verliefd zijn op een kind
Dat was niet serieus
Maar hij leed eronder
Dat zag ik in zijn ogen
Hij ontweek jouw blik
Probeerde je niet te zien

Mijn schuld

Jij was de vreemdeling
Die me wilde tegenhouden
Om van hem te houden
Een oneerlijke strijd
Een rivaal
Die hem zoveel heeft laten huilen,
Huilen

Hij kwam naar huis
In de loop van de maanden
Toen noemde hij je bij je naam
Op een avond, geloof ik
En hij vroeg je
Om hem naar huis te brengen

Mijn schuld

Zonder een woord, met een blik,
Kan een kind weten
Vergeven
Vergeven al het kwaad
Aan de rivaal
Die hem zoveel heeft laten huilen
Huilen

Hum, hum, hum...
Mijn schuld
Hum, hum, hum...

Mijn schuld {x3}
Hum, hum, hum...

Mijn schuld {ad lib}