Torre de Arena
Como un lamento del alma mía
Son mis suspiros, válgame Dios
Fieles testigos de la agonía
Que va quemando mi corazón
No hay en la noche de mi desventura
Una estrellita que venga a alumbrar
Esta senda de eterna amargura, que triste y oscura no sé dónde va
Esta senda de eterna amargura, que triste y oscura no sé dónde va
Torre de arena
Que mi cariño supo labrar
Torre de arena
Donde mi vida quise encerrar
Noche sin Luna
Río sin agua, flor sin olor
Todo es mentira todo es quimera todo es delirio de mi dolor
Como una flor que deshoja el viento
Se va muriendo mi corazón
Y poco a poco mi sufrimiento
Se va llevando todo mi amor
Como una fuente callada y sin vida
Como el barquito que pierde el timón
Como flor del rosal desprendida
Está dolorida mi pobre ilusión
Zandtoren
Als een klaagzang van mijn ziel
Zijn mijn zuchten, o God, help me
Trouw getuigen van de agonies
Die mijn hart in vlammen doet branden
Er is in de nacht van mijn ellende
Geen sterretje dat komt verlichten
Dit pad van eeuwige bitterheid, zo treurig en donker, ik weet niet waar het heen gaat
Dit pad van eeuwige bitterheid, zo treurig en donker, ik weet niet waar het heen gaat
Zandtoren
Die mijn liefde heeft weten te vormen
Zandtoren
Waar ik mijn leven wilde opsluiten
Nacht zonder maan
Rivier zonder water, bloem zonder geur
Alles is leugen, alles is illusie, alles is delirium van mijn pijn
Als een bloem die de wind zijn blaadjes onttrekt
Vergaat mijn hart langzaam
En beetje bij beetje neemt mijn lijden
Al mijn liefde met zich mee
Als een stille en levenloze bron
Als het bootje dat zijn roer verliest
Als een bloem van de rozenstruik die is afgebroken
Is mijn arme illusie gekwetst