395px

Het Had Niet Zo Moeten Zijn

Marília Mendonça

Não Era Pra Ser Assim

Diante dessa minha incapacidade
De por um freio nesse meu jeito de mostrar como eu te amo
Não busco lógica em nada que eu faço
Fim de tudo, sou eu quem junta os pedaços
Dessa paixão que fez seu ninho apenas no meu coração
É só me olhar pra você ver como eu estou

Eu sou do tipo que não vive de aparências
Mas, quando eu amo, eu amo mesmo sem medir as consequências
E no amor sou eu quem sempre sai ferido
Por me entregar de corpo e alma ao seu carinho
Não tenho forças e, por te amar demais, não sei agir com a razão

Não era pra ser assim
A saudade jamais conviveu tanto tempo comigo
Tanto tempo comigo

Não era pra ser assim
Eu te amando demais e que preço tô pagando por isso
Pagando por isso

Seu amor foi um livro onde eu aprendi
Que a paixão te devora por querer tanto assim
E que eu preciso de um tempo pra ficar sozinho
Você tantas vezes me deixou à toa

É por isso que agora eu preciso ir embora
Mas só você pode mudar a minha decisão agora
Quem sabe nos escombros deste amor reste alguma coisa boa

Não era pra ser assim
Eu te amando demais e que preço eu tô pagando por isso
Pagando por isso

Seu amor foi um livro onde eu aprendi
Que a paixão te devora por querer tanto assim
E que eu preciso de um tempo pra ficar sozinho
Você tantas vezes me deixou à toa

É por isso que agora eu preciso ir embora
Mas só você pode mudar a minha decisão agora
Quem sabe nos escombros desse amor reste alguma coisa boa
(Quem sabe, quem sabe, quem sabe, quem sabe)

Reste alguma coisa boa
(Quem sabe, quem sabe, quem sabe, quem sabe)
Coisa boa

Het Had Niet Zo Moeten Zijn

Voor mijn onvermogen
Om een rem te zetten op mijn manier van tonen hoe ik van je hou
Zoek ik geen logica in wat ik doe
Aan het eind van alles ben ik degene die de stukjes bij elkaar raapt
Van deze passie die alleen in mijn hart een nest heeft gemaakt
Kijk me gewoon aan en je ziet hoe ik me voel

Ik ben het type dat niet leeft van schijn
Maar als ik hou, dan hou ik echt zonder de gevolgen te meten
En in de liefde ben ik degene die altijd gewond raakt
Omdat ik me met huid en haar aan jouw genegenheid geef
Ik heb geen kracht en, omdat ik te veel van je hou, weet ik niet hoe ik rationeel moet handelen

Het had niet zo moeten zijn
De heimwee heeft nooit zo lang bij me gewoond
Zo lang bij me gewoond

Het had niet zo moeten zijn
Ik hou te veel van je en welke prijs betaal ik daarvoor
Betaal ik daarvoor

Jouw liefde was een boek waarin ik leerde
Dat de passie je verslindt als je zo veel wilt
En dat ik tijd nodig heb om alleen te zijn
Je hebt me zo vaak in de steek gelaten

Daarom moet ik nu weg
Maar alleen jij kunt mijn beslissing nu veranderen
Wie weet blijft er iets goeds over uit de puinhopen van deze liefde

Het had niet zo moeten zijn
Ik hou te veel van je en welke prijs betaal ik daarvoor
Betaal ik daarvoor

Jouw liefde was een boek waarin ik leerde
Dat de passie je verslindt als je zo veel wilt
En dat ik tijd nodig heb om alleen te zijn
Je hebt me zo vaak in de steek gelaten

Daarom moet ik nu weg
Maar alleen jij kunt mijn beslissing nu veranderen
Wie weet blijft er iets goeds over uit de puinhopen van deze liefde
(Wie weet, wie weet, wie weet, wie weet)

Blijft er iets goeds over
(Wie weet, wie weet, wie weet, wie weet)
Iets goeds

Escrita por: Cláudio Noam / Lucas Robles