Pé na Tábua (Ordinary Pain)
O telefone não vai tocar
Mas você vai se tocar que a dor que bate
Não dá mais pra sufocar
Não, não dá
Até aqui foi fácil falar
Tentar fingir que já foi, mas que bandeira
Não dá mais pra disfarçar
Não, não dá
Arranque o freio
E pé na tábua
Se jogue a esse amor que veio
E mais nada
Não marque toca, diga a verdade
Mesmo a mais louca vontade com a voz rouca
Que não dá pra se calar
Não, não dá
Diga que bom, hã, sim, você quer
Nada acabou, diga sim pro que vier
Que é babaquice segurar
E não dá
Arranque o freio
E pé na tábua
Se jogue a esse amor que veio
E mais nada
Voet op het Gas (Gewone Pijn)
De telefoon gaat niet rinkelen
Maar je gaat je realiseren dat de pijn die je voelt
Niet meer te onderdrukken is
Nee, dat kan niet
Tot hier was het makkelijk praten
Proberen te doen alsof het voorbij is, maar wat een schande
Het is niet meer te verbergen
Nee, dat kan niet
Trek de rem los
En voet op het gas
Stort je in die liefde die gekomen is
En verder niets
Zeg geen onzin, vertel de waarheid
Zelfs de gekste verlangens met een schorre stem
Dat je niet kunt zwijgen
Nee, dat kan niet
Zeg dat het goed is, hè, ja, je wilt
Niets is voorbij, zeg ja tegen wat komt
Want het is onzin om het tegen te houden
En dat kan niet
Trek de rem los
En voet op het gas
Stort je in die liefde die gekomen is
En verder niets