Jerimum de Gogó
Ai, tô doidinha pra ver
O meu velho nordeste, sertão e agreste
Onde eu hei de morrer
Ai, que saudade que dá
Quando ouço uma baião
Sinto o meu coração
Só uerendo parar
Eu vou voltá pra lá..
Eu vou voltá pra lá...
Eu vou voltá pra lá...
Eu vou voltá pra lá...
Será, será?
Que mamãe vai me abençoar
Será, será?
Que eu encontro
O que deixei por lá
Saí do nordeste
Deixei meu xodó
Andei pelo mundo
Que nem "caracó"
Mas o cheiro dele
Veio no meu lençó
Eu fico chorando
Cadê "Piancó"?
Será, será?
Que mamãe vai me abençoar
Será, será?
Que eu encontro
O que deixei por lá
Quando a gente plantava
Que a lavoura crescia
Naqueles barro vermelho
Quem passava longe via
Feijão de corda "irramando"
No algodão dando um nó
Pesava mais de uma arroba
O jerimum de gogó
De gogó, de gogó..
O jerimum de gogó
Eu vou voltá pra lá..
Eu vou voltá pra lá...
Eu vou voltá pra lá...
Eu vou voltá pra lá...
Jerimum de Gogó
Ai, ik kan niet wachten om te zien
Mijn oude noordoosten, het binnenland en de heuvels
Waar ik zal sterven
Ai, wat een gemis
Wanneer ik een baião hoor
Voel ik mijn hart
Het wil gewoon stoppen
Ik ga terug daarheen..
Ik ga terug daarheen...
Ik ga terug daarheen...
Ik ga terug daarheen...
Zou het, zou het?
Dat mama me zal zegenen
Zou het, zou het?
Dat ik vind
Wat ik daar achterliet
Ik kwam uit het noorden
Liet mijn schat achter
Heb de wereld rondgereisd
Als een "caracó"
Maar de geur van hem
Kwam op mijn laken
Ik blijf huilen
Waar is "Piancó"?
Zou het, zou het?
Dat mama me zal zegenen
Zou het, zou het?
Dat ik vind
Wat ik daar achterliet
Wanneer we plantten
En de oogst groeide
In dat rode leem
Kon je van veraf zien
Boon die "irramando" werd
Met katoen dat een knoop maakte
Het woog meer dan een arroba
De jerimum de gogó
De gogó, de gogó..
De jerimum de gogó
Ik ga terug daarheen..
Ik ga terug daarheen...
Ik ga terug daarheen...
Ik ga terug daarheen...
Escrita por: Joao Silva, J.b. Aquino