somos
Después que nos besamos... con el alma y con la vida...
te fuiste por la noche de aquella despedida,
yo senti que al irte mi pecho sollozaba... la confidencia triste de nuestro amor asi...
Somos un sueño imposible que busca la noche
Para olvidarse del mundo, del tiempo y de todo,
Somos de nuestra quimera, doliente y querida,
Dos hojas que el viento junto en el otoño-o-o...
Somos dos seres en uno que amándo se mueren
Para guardar en secreto lo mucho que quieren
Pero que importa la vida con esta separación...
Somos dos gotas de llanto en una canción
Nada más que eso somos, nada más
wij zijn
Nadat we elkaar hebben gekust... met de ziel en het leven...
vertrok je in de nacht van die afscheid,
ik voelde dat mijn borst huilt... de treurige vertrouwelijkheid van onze liefde zo...
Wij zijn een onmogelijke droom die de nacht zoekt
Om de wereld, de tijd en alles te vergeten,
Wij zijn van onze quimera, pijnlijk en geliefd,
Twee bladeren die de wind samenbrengt in de herfst-o-o...
Wij zijn twee wezens in één die sterven van de liefde
Om in het geheim te bewaren hoeveel ze van elkaar houden
Maar wat doet het ertoe in het leven met deze scheiding...
Wij zijn twee druppels van verdriet in een lied
Niet meer dan dat zijn wij, niet meer.
Escrita por: Mario Clavel