Río de Camalotes
Si yo digo verde
A que usted no piensa en el camalote
Y si digo agua
Usted no imagina el Paraná
Diciembre lo arranca
Desata su nudo con la madre selva
Y con él viene el agua
El aire pesado y la yarará
Y a tu muchedumbre
Lento lagarto, raíces negras
Se le pega hambre
El aire pesado y la inundación
Que no se detenga tu marcha lenta
Rumbo pa’l mar
Es tan semejante a nuestro delirio
A la soledad
Que te empuje el viento, mi pensamiento
O el temporal
Fuera de la orilla tu camarilla
Camalotal
El río que te acuna
Mete su lengua en el caserío
Bajo tu llanura
Juega el dorado escondiéndose
Silencioso ejército
Panza de agua, patas de barro
Mamotreto de hojas verdes
Las armas del invasor
Rivier van Camalotes
Als ik groen zeg
Denkt u niet aan de camalote
En als ik water zeg
Stelt u zich de Paraná niet voor
December trekt het weg
Ontknopt zijn knoop met de moederwoud
En met hem komt het water
De zware lucht en de yarará
En naar jouw menigte
Langzame hagedis, zwarte wortels
Krijgt honger
De zware lucht en de overstroming
Laat je langzame gang niet stoppen
Richting de zee
Het lijkt zo op onze waanzin
Op de eenzaamheid
Laat de wind je duwen, mijn gedachten
Of de storm
Buiten de oever, jouw groep
Camalotal
De rivier die je wiegt
Steekt zijn tong in het dorp
Onder jouw vlakte
Speelt de goudvis die zich verstopt
Stille leger
Buik vol water, modderige poten
Homp van groene bladeren
De wapens van de indringer
Escrita por: Mario Corradini