Zita (feat. Coro e Orquestra Gulbenkian)
Ken ki po-m na mundu txoma Zita
Kelotu si padás txoma Dimingu
Ki da-m nobidadi foi Nha Nhinha
Ki anúnsia na kutélu é rapasinhu
Sima si dónu Tói odju brazinu
Dos kóba na kexada, é malandrinhu
Es manda buska odju di purgera
Vizinhu da si galu katxur peladu
Pamó mininu é ses di partu dozi
Ta txoma dia di séti fitisera
Si antis di Kristu N ka finkadu stera
Ma méstri Nhonho fla-l pa salta el
Un négru benze-l i otu foi prézu
Na pronunsiason éra Mandéla
E kumesa t'odja mundu a prétu i branku
I mesmu arku-da-bédja a karbon
Na sis lápis di kor i alguns baton
I mundu dexa di sta na se mon
Titia Bibinha ben ku ses orónia
Partera ku se rol di padja-l xá
E fla: Nhos korda-l nhos da-m pa N da banhu
Pa libra-l di sina di manhan
Midjór nu ba ta po-l un talisman
I Zita, anton, labanta di se dor
E-e-e
Nhos dixa nha fidju durmi!
Zita (feat. Coro e Orquestra Gulbenkian)
¿Quién me puede llamar Zita en este mundo?
¿Quién me llama Dimingu en la caída?
Que me dé la novedad fue Nha Nhinha
Que anuncia en el cielo es un rapasinho
Como si el dueño Tói tuviera ojos de brasa
De los que caen en la trampa, es un malandrín
Es manda a buscar ojos de purgatorio
Vecino de su gallo que canta pelado
Para el niño y sus doce de parto
Se llama día de siete fitiseras
Si antes de Cristo no se quedó estrella
Pero el maestro Nhonho le dijo que saltara
Un negro lo bendice y otro fue preso
En la pronunciación era Mandela
Y comienza a mirar el mundo a negro y blanco
Y mismo arco de la cama a carbón
En sus lápices de color y algunos batones
Y el mundo deja de estar en su mono
Tía Bibinha viene con sus oronías
Partera con su rol de padja-l xá
Y dice: No se olviden de mí para que yo no me ahogue
Para liberarlo de la señal de la mañana
Mejor que vamos a ponerle un talismán
Y Zita, anton, levanta de su dolor
E-e-e
¡No dejen que mi hijo duerma!