Me Sinto Perdido (Nossos Sentimentos)
Se eu dissesse que estou bem, eu estaria mentindo
Enquanto eu choro por dentro o meu corpo está sorrindo
Porém, não faz sentido essa vida que carrego
Eu me esforço pra dar certo, mas eu destruo meu ego
E por mais que a minha história parece ter dado certo
Vivo nessa dimensão onde eu me sinto cego
Mas caminho mesmo assim, massacrando os meus erros
Onde eu já não sei mais se eu vivo por mim mesmo
Parece que estou perdido nesse mundo sem saída
Onde a única opção é uma escolha suicida
A vida, ela nem sempre é o que pensamos
O quanto mais parece certo a gente acaba errando
Eu vi pessoas indo embora e muito deles eu amava
E como uma escadaria eu to subindo ela por nada
As vezes eu me pergunto se realmente vale á pena
Manter a sanidade, manter uma vida serena
Nessa injustiça que a vida causa sobre nossa mente
O quanto mais me aproximo eu fico mais inexistente
Aí eu olho as pegadas que na praia eu deixei
E lembro dos momentos bons em que eu já vivenciei
Agradeço aos amigos por estarem ao meu lado
Mesmo vocês sabendo desse monstro em mim selado
Eu sei não estou errado e sim o mundo que está
O meu pecado é uma bebida e dela irei provar
Mas entenda o lado bom se eu me jogar dentro de um poço
Vocês nunca sofreriam, já me desejaram morto
Não, claro que não, pois isso é sua vontade
Eu vou viver o quanto der e sempre ao lado da verdade
Amor, amor! Uma palavra muito forte
Tão forte pra alguém, alguém com o meu porte
Fraco, debilitado, mas eu nunca desisti
A batalha só começou e nela eu vou insistir
Então eu olho para o céu, e pergunto para Deus
Cadê a felicidade em que você me prometeu?
A chuva cai ao solo e no fim peço perdão
Pois a culpa não é de Deus, e nunca será, irmão!
Eu sei, é complicado caminhar fora da estrada
Principalmente se a estrada de você for arrancada
Um vazio vai corroer e suas vistas embaçar
Mas no fim quero que saiba que minha mão eu irei te dar
Respire! Quieto! Apenas ouça!
O respirar do seu pulmão, o ar sair da sua boca
E agradeça no final por você ainda viver
Você teve outra chance, então procure se erguer
É difícil ver pessoas sorrindo alegremente
Sem ao menos entender a batalha na sua mente
Estou na corda bamba entre a vida e a morte
E qual lado irei cair, não consigo ser mais forte
Me olhando no espelho meu passado me atormenta
O por que eu fiz aquilo? Talvez ninguém entenda
Sou mais um livro fechado que ninguém saberá ler
Nem mesmo eu sou arriscado ao ponto de compreender
E se eu disser que te amo, será que vai ficar comigo?
Se arriscaria tanto assim por alguém desconhecido
Acho que não, você não merece alguém assim
Tenho errado demais pra tu viver junto à mim
As coisas vai se encaixando, meu sofrimento amenizado
O que está acontecendo? Deve ter algo errado
Pego o quebra-cabeça e começo a montá-lo
E com lagrimas sobre o rosto, estou prestes a decifrá-lo
Aí eu paro, percebo o que realmente aconteceu
Eu nunca estive errado, o mundo que me corrompeu
Destruído ao resultado, estou chorando alegremente
Pois pela primeira vez estou em paz com minha mente
Ik Voel Me Verloren (Onze Gevoelens)
Als ik zou zeggen dat het goed met me gaat, zou ik liegen
Terwijl ik van binnen huil, glimlacht mijn lichaam
Maar het heeft geen zin, dit leven dat ik draag
Ik doe mijn best om het goed te doen, maar ik vernietig mijn ego
En hoezeer mijn verhaal ook lijkt te slagen
Leef ik in deze dimensie waar ik me blind voel
Maar ik loop toch verder, terwijl ik mijn fouten verpletter
Waar ik niet meer weet of ik nog voor mezelf leef
Het lijkt alsof ik verloren ben in deze uitzichtloze wereld
Waar de enige optie een zelfmoordkeuze is
Het leven is niet altijd wat we denken
Hoe meer het goed lijkt, hoe vaker we het verkeerd doen
Ik heb mensen zien gaan, velen van hen hield ik van
En als een trap klim ik omhoog, maar voor niets
Soms vraag ik me af of het echt de moeite waard is
Om mijn geest gezond te houden, om een rustig leven te leiden
In deze onrechtvaardigheid die het leven op onze geest veroorzaakt
Hoe dichterbij ik kom, hoe meer ik niet besta
Dan kijk ik naar de voetafdrukken die ik op het strand heb achtergelaten
En herinner me de goede momenten die ik heb meegemaakt
Ik ben dankbaar voor de vrienden die aan mijn zijde staan
Ook al weten jullie van het monster dat in mij opgesloten zit
Ik weet dat ik niet fout ben, maar de wereld dat wel is
Mijn zonde is een drankje en daarvan zal ik proeven
Maar begrijp de goede kant als ik in een put spring
Jullie zouden nooit lijden, jullie hebben me al dood gewenst
Nee, natuurlijk niet, want dat is jullie wil
Ik ga leven zolang het kan, altijd naast de waarheid
Liefde, liefde! Een heel sterk woord
Zo sterk voor iemand, iemand van mijn formaat
Zwak, verzwakt, maar ik heb nooit opgegeven
De strijd is pas begonnen en daarin ga ik volharden
Dus kijk ik naar de lucht en vraag ik God
Waar is het geluk dat U me beloofd heeft?
De regen valt op de grond en uiteindelijk vraag ik om vergiffenis
Want de schuld ligt niet bij God, en dat zal het nooit zijn, broeder!
Ik weet, het is moeilijk om buiten de gebaande paden te lopen
Vooral als jouw pad wordt weggerukt
Een leegte zal knagen en je zicht vertroebelen
Maar aan het eind wil ik dat je weet dat ik je mijn hand zal geven
Adem in! Stil! Luister gewoon!
De ademhaling van je longen, de lucht die uit je mond komt
En wees aan het eind dankbaar dat je nog leeft
Je kreeg een tweede kans, dus probeer je op te richten
Het is moeilijk om mensen vrolijk te zien lachen
Zonder de strijd in hun geest te begrijpen
Ik balanceer op de rand tussen leven en dood
En aan welke kant ik val, ik kan niet sterker zijn
Als ik in de spiegel kijk, kwelt mijn verleden me
Waarom deed ik dat? Misschien begrijpt niemand het
Ik ben weer een gesloten boek dat niemand kan lezen
Zelfs ik ben niet risicoloos genoeg om het te begrijpen
En als ik zeg dat ik van je hou, blijf je dan bij me?
Zou je zoveel risico nemen voor iemand onbekends?
Ik denk het niet, je verdient iemand zoals ik niet
Ik heb te veel fouten gemaakt om samen met jou te leven
De dingen beginnen op hun plek te vallen, mijn lijden vermindert
Wat gebeurt er? Er moet iets mis zijn
Ik pak de puzzel en begin hem in elkaar te zetten
En met tranen op mijn gezicht, sta ik op het punt het te ontrafelen
Dan stop ik, besef ik wat er echt is gebeurd
Ik was nooit fout, de wereld heeft me bedorven
Verwoest door het resultaat, huil ik van blijdschap
Want voor het eerst ben ik in vrede met mijn geest