Entre Otros Cien (part. Julia Medina)
Vengo caminando
Pago un precio razonable por los actos
Que me gasto
Quiero que el mañana me sorprenda
Sin tener una respuesta
A preguntas que me hago
Vengo sin querer venir
Queriendo que mis sueños se produzcan
Cuando sigo imaginando
Quiero que se esfume la intuición
Y saltar a tus botones, sin dar explicación
Dime si me concedes este aire
Qué, cómo descubro cuánto me queda por ver
Qué es lo que pasará cuando pase otro tren
Si paseando por la calle encontraré
Tu rostro entre otros cien
Cien mil millones de miradas me secuestrarán
Cien mil millones de perfumes, pero tú
Estando lejos me regalas primaveras
Vengo retratando que hoy es siempre
Y siempre vive en el presente
De poder ser un gran día
Quiero reinventar una manera de soñar
Y quedarme cualquier viernes
Dormida en el sofá
Vengo aterrizando por los miedos que tenía
Que ahora son habladurías
Que ya no me hacen pensar
Quiero que algún día pueda ver que todavía
Toda esta palabrería, siga siendo de verdad
Dime si me concedes este aire
Qué, cómo descubro cuánto me queda por ver
Qué es lo que pasará cuando pase otro tren
Si paseando por la calle encontraré
Tu rostro entre otros cien
Cien mil millones de miradas me secuestrarán
Cien mil millones de perfumes, pero tú
Estando lejos me regalas primaveras
Qué, cómo descubro cuánto me queda por ver
Qué es lo que pasará cuando pase otro tren
Si paseando por la calle encontraré
Tu rostro entre otros cien
Cien mil millones de miradas me secuestrarán
Cien mil millones de perfumes, pero tú
Estando lejos me regalas primaveras
Tussen Honderd Anderen (ft. Julia Medina)
Ik kom aanlopen
Betaal een redelijke prijs voor de daden
Die ik maak
Ik wil dat de morgen me verrast
Zonder een antwoord
Op vragen die ik stel
Ik kom zonder te willen komen
En wil dat mijn dromen uitkomen
Als ik blijf fantaseren
Ik wil dat de intuïtie vervaagt
En op je knoppen springen, zonder uitleg
Zeg me of je me deze lucht gunt
Wat, hoe ontdek ik hoeveel ik nog moet zien
Wat er zal gebeuren als er weer een trein passeert
Als ik wandelend op straat je gezicht vind
Tussen honderd anderen
Honderd miljoen blikken zullen me ontvoeren
Honderd miljoen geuren, maar jij
Vanuit de verte geef je me lentes
Ik kom schilderen dat vandaag altijd is
En altijd leeft in het heden
Van een geweldige dag
Ik wil een manier van dromen heruitvinden
En elke vrijdag
Slapen op de bank
Ik kom landen door de angsten die ik had
Die nu roddels zijn
Die me niet meer aan het denken zetten
Ik wil dat ik op een dag kan zien dat nog steeds
Al deze woorden, echt blijven
Zeg me of je me deze lucht gunt
Wat, hoe ontdek ik hoeveel ik nog moet zien
Wat er zal gebeuren als er weer een trein passeert
Als ik wandelend op straat je gezicht vind
Tussen honderd anderen
Honderd miljoen blikken zullen me ontvoeren
Honderd miljoen geuren, maar jij
Vanuit de verte geef je me lentes
Wat, hoe ontdek ik hoeveel ik nog moet zien
Wat er zal gebeuren als er weer een trein passeert
Als ik wandelend op straat je gezicht vind
Tussen honderd anderen
Honderd miljoen blikken zullen me ontvoeren
Honderd miljoen geuren, maar jij
Vanuit de verte geef je me lentes