Noite Cheia de Estrelas
Noite alta, céu risonho
A quietude é quase um sonho
O luar cai sobre a mata
Qual uma chuva de prata
De raríssimo esplendor
Só tu dormes não escutas
O teu cantor
Revelando à Lua airosa
A história dolorosa deste amor
Lua
Manda a tua luz prateada
Despertar a minha amada
Quero matar meus desejos
Sufocá-la com os meus beijos
Canto
E a mulher que eu amo tanto
Não me escuta, está dormindo
Canto e por fim
Nem a Lua tem pena de mim
Pois ao ver quem te chama sou eu
Entre a neblina se escondeu
Lá no alto a Lua esquiva
Está no céu tão pensativa
As estrelas tão serenas
Qual dilúvio de falenas
Andam tontas ao luar
Todo o astral ficou silente
Pra escutar
O teu nome entre as endechas
E as dolorosas queixas
Ao luar
Nacht Vol Sterren
Hoge nacht, lucht zo blij
De stilte is bijna een droom
Het maanlicht valt op het bos
Als een regen van zilver
Van zeldzaam pracht
Alleen jij slaapt, je hoort niet
Je zanger
Die aan de roze Maan onthult
Het pijnlijke verhaal van deze liefde
Maan
Stuur je zilveren licht
Om mijn geliefde te wekken
Ik wil mijn verlangens stillen
En haar verstikken met mijn kussen
Ik zing
En de vrouw van wie ik zoveel hou
Hoort me niet, ze slaapt
Ik zing en uiteindelijk
Zelfs de Maan heeft geen medelijden met mij
Want als ik roep ben ik het
Verstopt in de nevel
Daar hoog is de ontwijkende Maan
Zo nadenkend aan de hemel
De sterren zo sereen
Als een vloed van motten
Dolen dol van het maanlicht
De hele sfeer is stil
Om te luisteren
Naar jouw naam tussen de klaagzangen
En de pijnlijke klachten
Onder het maanlicht