Canción a Mi Padre
1950
Te dio a luz en la tierra
Donde los jóvenes lanzan piedras
A la injusticia cada atardecer
Donde las madres esperan
Con el plato en la mesa
Sin la certeza de que sus hijos
Regresen para comer
Tan niño y ya refugiado
Con cordones sin zapato
Y un kilo de garbanzos para los doce
Y a comer y a comer
De postre, fruta robada
Del huerto de alguna casa
Y cazar mil colibríes para entender
Qué significa vencer
Te hiciste un hombre de golpe
Cuando eras adolescente
El día en que en esa guerra
Le hiciste un corte de mangas a la muerte
Y las olas celebrando
Que llegaste a España en barco
Y qué le voy a hacer y qué le vas a hacer
Si tú también naciste en el mediterráneo
Ya en Madrid te enamoraste
De una flor que hoy es mi madre
Y aunque hablabais diferente
Os entendíais como nadie
Y buscasteis un futuro
En pantalones de campana
Y aún sigues llevando a casa
Tantas flores si pasar por caja
Padre, no sabría explicarlo
Demostraste ya hace mucho
Que para partir fronteras
La sonrisa es un serrucho
Y dimite la tristeza
Porque al llegar tu risa
Recuperas a ese niño
Que algunos pierden de vista
Y cómo agradecer, padre
Que en mis naufragios
Tu palabra siempre supo a tabla en el mar
Y cómo explicar
Que nadie me quiere como tú me quieres
Que si te falta aire, yo dejo de respirar
Y cómo hacer que entiendas
Que cuando la parca venga a ti
A la tierra le saldrán dos labios para poder sonreír
Ya en Madrid te enamoraste
De una flor que hoy es mi madre
Y aunque hablabais diferente
Os entendíais como nadie
Y buscasteis un futuro
En pantalones de campana
Y aún sigues llevando a casa
Tantas flores si pasar por caja
Padre, no sabría explicarlo
Demostraste ya hace mucho
Que para partir fronteras
La sonrisa es un serrucho
Y dimite la tristeza
Porque al llegar tu risa
Recuperas a ese niño
Que algunos pierden de vista
Lied voor Mijn Vader
1950
Je werd geboren in het land
Waar jongeren stenen gooien
Tegen onrecht elke avond
Waar moeders wachten
Met een bord op tafel
Zonder de zekerheid dat hun kinderen
Terugkomen om te eten
Zo jong en al een vluchteling
Met veters zonder schoenen
En een kilo kikkererwten voor de twaalf
En eten en nog eens eten
Als toetje, gestolen fruit
Uit de tuin van een huis
En duizend kolibries vangen om te begrijpen
Wat het betekent om te overwinnen
Je werd ineens een man
Toen je nog een tiener was
De dag dat je in die oorlog
De dood een middelvinger gaf
En de golven vierden
Dat je met de boot in Spanje aankwam
En wat kan ik eraan doen, wat kun jij eraan doen
Als jij ook in de Middellandse Zee bent geboren
Al in Madrid werd je verliefd
Op een bloem die nu mijn moeder is
En hoewel jullie anders spraken
Begrijpen jullie elkaar als geen ander
En jullie zochten een toekomst
In wijde broeken
En je blijft nog steeds bloemen naar huis brengen
Zonder te betalen
Vader, ik zou het niet weten uit te leggen
Je hebt al lang bewezen
Dat om grenzen te verleggen
Een glimlach een zaag is
En de verdriet verdwijnt
Want als jouw lach komt
Herstel je dat kind
Dat sommigen uit het oog verliezen
En hoe kan ik je bedanken, vader
Dat in mijn schipbreuken
Jouw woord altijd smaakte als een plank in de zee
En hoe kan ik uitleggen
Dat niemand me wil zoals jij me wilt
Dat als jij geen lucht hebt, ik stop met ademen
En hoe kan ik ervoor zorgen dat je begrijpt
Dat wanneer de dood naar jou komt
De aarde twee lippen zal krijgen om te kunnen glimlachen
Al in Madrid werd je verliefd
Op een bloem die nu mijn moeder is
En hoewel jullie anders spraken
Begrijpen jullie elkaar als geen ander
En jullie zochten een toekomst
In wijde broeken
En je blijft nog steeds bloemen naar huis brengen
Zonder te betalen
Vader, ik zou het niet weten uit te leggen
Je hebt al lang bewezen
Dat om grenzen te verleggen
Een glimlach een zaag is
En de verdriet verdwijnt
Want als jouw lach komt
Herstel je dat kind
Dat sommigen uit het oog verliezen