Discurso
Hemos guardado un silencio tan parecido
A la estupidez
Creímos verdades que siempre fueron de otros
Y olvidamos las nuestras
Despertemos a las voces de las preguntas
Dudar, pensar y quitar toda careta
Nos vemos en la calle
Avanzamos juntos siempre por la avenida
Alguien dispara, resisto, cae la sangre
Mientras el humo sube
Muero y escucho el trote de los caballos
Mi voz se apaga la TV se enciende
Dirán que es mi culpa
Basta de resignación
Debemos rebelarnos contra tanta miseria
Hipocresía y caretaje
Y la única forma
El único lenguaje
El que entienden los poderosos
Es la convicción y certeza
De que las calles son nuestras
Nuestras
Eh
Como una idea que nunca muere
Aunque repriman y asesinen la carne
Que arda!
Nos vemos en la calle
Toespraak
We hebben een stilte bewaard die zo lijkt
Op domheid
We geloofden waarheden die altijd van anderen waren
En vergaten de onze
Laten we ontwaken voor de stemmen van de vragen
Twijfelen, denken en alle maskers afhalen
We zien elkaar op straat
We gaan altijd samen verder over de boulevard
Iemand schiet, ik weersta, het bloed stroomt
Terwijl de rook opstijgt
Ik sterf en hoor het gedreun van de paarden
Mijn stem dooft, de TV gaat aan
Ze zullen zeggen dat het mijn schuld is
Klaar met berusting
We moeten ons verzetten tegen zoveel ellende
Hypocrisie en schijnheiligheid
En de enige manier
De enige taal
Die de machtigen begrijpen
Is de overtuiging en zekerheid
Dat de straten van ons zijn
Van ons
Eh
Als een idee die nooit sterft
Ook al onderdrukken en vermoorden ze het vlees
Laat het branden!
We zien elkaar op straat