O Tempo Cura Tudo Menos o Tempo
Na terceira casa da rua
Esquecida e segura
O nome eu nunca soube
Mais ou menos a minha altura
A maquiagem borrada
A juventude abandonada
Eu esquecia como andar
Se a gente se via
Ela olhava para o chão
E sem querer ela sorria
Com a mão suja de caneta
Era tudo o que eu sabia
E eu nunca soube porque
Eu deixei ela passar
E esquecer
Que o que eu nunca disse
Não precisava dizer
Mas eu nunca esqueci
Que o tempo passa
E eu envelheci
Querendo voltar
Para o que eu nunca vivi
Mas o tempo cura tudo menos o tempo
Nem todo mundo percebia
Mas o dia passava
A noite caia
E ela acordava
Nunca vi ela chorar
Mas o olhar é que entregava
E eu nunca soube porque
Eu deixei ela passar
E esquecer
Que o que eu nunca disse
Não precisava dizer
Mas eu nunca esqueci
Que o tempo passa
E eu envelheci
Querendo voltar
Para o que eu nunca vivi
Mas o tempo cura tudo menos o tempo
El Tiempo Cura Todo Menos el Tiempo
En la tercera casa de la calle
Olvidada y segura
Nunca supe su nombre
Más o menos mi altura
El maquillaje corrido
La juventud abandonada
Olvidaba cómo caminar
Cuando nos veíamos
Ella miraba al suelo
Y sin querer sonreía
Con la mano sucia de pluma
Era todo lo que sabía
Y nunca supe por qué
La dejé pasar
Y olvidé
Que lo que nunca dije
No necesitaba ser dicho
Pero nunca olvidé
Que el tiempo pasa
Y envejecí
Queriendo volver
A lo que nunca viví
Pero el tiempo cura todo menos el tiempo
No todos se daban cuenta
Pero el día pasaba
La noche caía
Y ella despertaba
Nunca la vi llorar
Pero su mirada lo delataba
Y nunca supe por qué
La dejé pasar
Y olvidé
Que lo que nunca dije
No necesitaba ser dicho
Pero nunca olvidé
Que el tiempo pasa
Y envejecí
Queriendo volver
A lo que nunca viví
Pero el tiempo cura todo menos el tiempo
Escrita por: Mateus Felini