395px

Matungos

Mauro Moraes

Matungos

Sabe, compadre violão,
A vida afeiçoada anda meio esquisita...
Se passaram ano e pico
E a "naba" da inveja apertou a cincha...
Bateu a miudinha no lombo
De um jeito mesquinho, duro de "aceitá"...
Um dia ato o meu cavalo e deito pra "sestiá"!
Sabe, compadre de mate,
Cantando verdades faço o quanto posso...
E sempre quando encharco a cara,
Lavo a minha alma escrevendo uns troços...
Vidinha atropela fundo
E manda esses "matungo" pra fora daqui,
Chega de "estraviá" o pasto desse teu guri...
A dor bate forte no peito,
Urgente de paz e poesia,
Mania desse meu exílio
Nos trilhos do sul!
(Minha estrada é a melodia do coração!) Bis

Matungos

Sabes, compadre guitarra,
La vida querida anda un poco rara...
Han pasado años y pico,
Y la envidia apretó la cincha...

Golpea suavemente en el lomo,
De una manera mezquina, difícil de aceptar...
Un día ato mi caballo y me voy a descansar!

Sabes, compadre de mate,
Cantando verdades hago lo que puedo...
Y siempre que me emborracho la cara,
Lavo mi alma escribiendo unas cosas...

La vida atropella fuerte,
Y manda a esos matungos lejos de aquí,
¡Basta de extraviar el pasto de este chico tuyo!

El dolor golpea fuerte en el pecho,
Urgente de paz y poesía,
Manía de este exilio mío
¡En los rieles del sur!

(¡Mi camino es la melodía del corazón!) Bis

Escrita por: Mauro Moraes