Norte Nordeste Me Veste
O Nordeste é poesia
Deus quando fez o mundo, fez tudo com primazia
Formando o céu e a terra cobertos com fantasia
Para o sul deu a riqueza, para o planalto, a beleza
Pro nordeste, a poesia
Rasgo de leste a oeste, como peste do sul ao sudeste
Sou rap agreste, norte-nordeste, epiderme veste
Arranco roupas das verdades poucas das imagens foscas
Partindo pratos e bocas, com tapas mato essas moscas
Toma!
Eu meto lacres com backs derramo frases, ataques
Atiro charques nas bases dos meus sotaques
Oxe!
Querem entupir nossos fones a repetirem nomes
Reproduzindo seus clones, se afastem dos microfones
Trazem um nível baixo, para singles fracos, astros de cadastros
Não sigo seus rastros, negados padrastos
Cidade negada como madrasta, enteados já não arrasta
Esses órfãos com precatas, basta! Ninguém mais empata
Meto meu chapéu de palha, sigo pra batalha
Com força agarro a enxada, se crava em minhas mortalhas
Tive que correr mais que vocês pra alcançar minha vez
Garra com nitidez, rigidez me fez monstro camponês
Exerce influência, tendência, em vivência em crenças destinos
Se assumam, são clandestinos, se negam, não nordestinos
Vergonha do que são, produção sem expressão própria
Se afastem da criação, morrerão porque são cópias
Não vejo cabra da peste só carioca e paulista
Só frestyleiro em nordeste não querem ser repentistas
Rejeitam xilogravura, o cordel que é literatura
Quem não tem cultura jamais vai saber o que é rapadura
Foram nossas mãos que levantaram os concretos, os prédios
Os tetos os manifestos, não quero mais intermédios
Eu quero acesso direto às rádios, palcos abertos
Inovar em projetos protestos, arremesso fetos
Escuta! A cidade só existe porque viemos antes
Na dor desses retirantes com suor e sangue imigrante
Rapadura, eu venho do engenho, rasgo os canaviais
Mesmo o norte, o nordeste, o povo no topo dos festivais, toma!
Ei, nortista, agarra essa causa que trouxeste
Nordestino, agarra a cultura que te veste
Eu digo norte, vocês dizem nordeste
Norte, nordeste, norte, nordeste
Ei, nortista, agarra essa causa que trouxeste
Nordestino, agarra a cultura que te veste
Eu digo norte, vocês dizem nordeste
Norte, nordeste, norte, nordeste
Minhas irmãs, meus irmãos
Se assumam como realmente são
Não deixem que suas matrizes
Que suas raízes morram por falta de irrigação
Ser nortista e nordestino, meus conterrâneos
Num é ser seco nem litorâneo
É ter em nossas mãos um destino
Nunca clandestino para os desfechos metropolitanos
Devasto as galerias tão frias, cuspo grafias em vias
Espalho crias em linhas, trilhas, discografias
Arrasto LP's, EP's, CD's, DVD's
Cachês, clichês, surdez, vocês? Não desta vez!
Esmago boicotes, estrofes com portes cortes em flogs
Poetas pobres em montes dão choques em hip pops
Versos ferozes em vozes dão mortes aos tops blogs
Repente forte do norte sacode em trotes galopes
Meto a fita embolada do engenho em bilhetes de states
Dou breaks em fakes, enfeites, cacete nas mix tapes
Bloqueio esses eixos, os deixo sem alimentação
Alheios fazem feio nos meios de comunicação
E essas rádios que não divulgam os trabalhos criados em nossos estados
Ouvintes abitolados é o que produz
Contratos que pagam eventos forçados com pratos sobre enlatados
Plágios sairão entalados com esse cuscuz
Ao extremo venho ao terreno me empenho em trampo agrônomo
Espremo tudo o que tenho do engenho ao campo autônomo
Juntos fazemos demos, oxigênios anônimos
Não gêmeos fenômenos, homogêneos homônimos
Caros exteriores, agrários são os criadores
Diários com seus labores contrários a importação
São raros nossos autores, amparo pra agricultores
Calcários pra pensadores, preparo pra incitação
Sou coco e faço cocada embolada, bolo na hora
Minha fala é a bala de agora, é de aurora e de alvorada
Cortando o céu da estrada, do nada eu faço de tudo
Com enxada aro esse mundo e no estudo faço morada
Sou doce lá dos engenhos e venho com essa doçura
Contenho poesia pura, a fartura de rima tenho
Desenho nossa cultura por cima e não por de baixo
Não sabe o que é cabra macho? Eu me apresento, Rapadura
Espanco suas calças largas com vagas para calouros
Estranha o som do Gonzaga, a minha sandália de couro
Que esmaga cigarras, besouros, mata nos criadouros
Meu povo o maior tesouro, amor regional duradouro
Recito os ribeirinhos, o mar abaixo em vivência
Um norte com essa essência não enxerga essa concorrência
São tão iguais, ouvi vários e achei que era só um
Se no nordeste num tem grupo bom, não tem em lugar nenhum, toma!
Ei, nortista, agarra essa causa que trouxeste
Nordestino, agarra a cultura que te veste
Eu digo norte, vocês dizem nordeste
Norte, nordeste, norte, nordeste
Ei, nortista, agarra essa causa que trouxeste
Nordestino, agarra a cultura que te veste
Eu digo norte, vocês dizem nordeste
Norte, nordeste, norte, nordeste
O nordeste é poesia
Tocou a mãe natureza com toda filosofia
Fez o Sol e a Lua, o Sol quente a Lua fria
Para o sul deu fartura, para o centro, agricultura
Pro nordeste, a poesia
Noord-Oost Vult Mij
Het noordoosten is poëzie
God, toen Hij de wereld maakte, deed alles met perfectie
De lucht en de aarde bedekt met fantasie
Voor het zuiden gaf Hij rijkdom, voor het plateau, schoonheid
Voor het noordoosten, de poëzie
Ik scheur van oost naar west, als een plaag van zuid naar zuidoost
Ik ben ruige rap, noord-noordoost, mijn huid is de kledij
Ik trek de kleren van de weinige waarheden van de vage beelden
Met klappen breek ik borden en monden, met klappen dood ik die vliegen
Neem dat!
Ik gooi zegels met beats, laat zinnen, aanvallen stromen
Ik schiet charques op de basis van mijn accenten
Oeps!
Ze willen onze telefoons verstoppen met herhalingen van namen
Hun klonen reproduceren, blijf weg van de microfoons
Ze brengen een laag niveau, voor zwakke singles, sterren van lijsten
Ik volg hun sporen niet, afgewezen stiefvaders
Stad afgewezen als een stiefmoeder, stiefkinderen slepen niet meer
Deze wezen met hun gebeden, genoeg! Niemand meer die gelijk speelt
Ik zet mijn strohoed op, ga de strijd aan
Met kracht pak ik de schoffel, die steekt in mijn lijkwades
Ik moest harder rennen dan jullie om mijn beurt te halen
Vastberadenheid met helderheid, stijfheid maakte me een monster van een boer
Oefent invloed uit, neiging, in ervaring in geloof en bestemmingen
Als je jezelf niet aanvaardt, ben je clandestien, als je ontkent, geen noordoosteling
Schaam je voor wie je bent, productie zonder eigen expressie
Blijf weg van de creatie, je zult sterven omdat je kopieën bent
Ik zie geen schoft, alleen maar Amsterdammers en Rotterdammers
Alleen freestyle rappers in het noordoosten willen geen rappers zijn
Ze verwerpen xilogravura, het cordel dat literatuur is
Wie geen cultuur heeft, zal nooit weten wat rapadura is
Het waren onze handen die de beton, de gebouwen optilden
De daken, de manifesten, ik wil geen tussenstappen meer
Ik wil directe toegang tot de radio's, open podia
Innoveren in protestprojecten, gooien met foetussen
Luister! De stad bestaat alleen omdat we eerder kwamen
In de pijn van deze migranten met zweet en bloed
Rapadura, ik kom uit de suikerrietplantage, scheur de suikervelden
Zelfs het noorden, het noordoosten, het volk op de top van de festivals, neem dat!
Hé, noorderling, pak deze zaak die je meebracht
Noordoosteling, pak de cultuur die je kleedt
Ik zeg noord, jullie zeggen noordoost
Noord, noordoost, noord, noordoost
Hé, noorderling, pak deze zaak die je meebracht
Noordoosteling, pak de cultuur die je kleedt
Ik zeg noord, jullie zeggen noordoost
Noord, noordoost, noord, noordoost
Mijn zussen, mijn broers
Aanvaard wie je echt bent
Laat niet toe dat je matrices
Dat je wortels sterven door gebrek aan irrigatie
Noorderling en noordoosteling, mijn landgenoten
Is niet droog of kustbewoner
Het is ons lot in onze handen
Nooit clandestien voor de stedelijke uitkomsten
Ik verwoest de zo koude galerijen, spuug grafieken op wegen
Verspreid nakomelingen in lijnen, paden, discografieën
Ik sleep LP's, EP's, CD's, DVD's
Gages, clichés, doofheid, jullie? Niet deze keer!
Ik verpletter boycots, strofen met poorten snijden in flogs
Arme dichters in bergen geven schokken aan hiphops
Felle verzen in stemmen doden de topblogs
Sterke improvisatie uit het noorden schudt in galopperende sprongen
Ik stop de verwarde tape van de suikerrietplantage in biljetten van staten
Ik geef breaks in fakes, versieringen, kloten in mixtapes
Ik blokkeer deze assen, laat ze zonder voeding
Buitenstaanders maken het lelijk in de communicatiemiddelen
En die radio's die de werken die in onze staten zijn gemaakt niet uitzenden
Abnormale luisteraars is wat ze produceren
Contracten die evenementen betalen die gedwongen zijn met borden over ingeblikten
Plagiaat zal vastlopen met deze cuscuz
Tot het uiterste kom ik op het terrein, zet me in voor agronomisch werk
Ik pers alles wat ik heb van de suikerrietplantage naar het autonome veld
Samen maken we demo's, anonieme zuurstof
Geen tweelingen, fenomenen, homogene homoniemen
Dure buitenstaanders, agrariërs zijn de scheppers
Dagelijks met hun tegenstrijdige arbeid tegen import
Onze auteurs zijn zeldzaam, steun voor boeren
Kalksteen voor denkers, voorbereiding voor aanzet
Ik ben coco en maak cocada, cake op het moment
Mijn spraak is de kogel van nu, het is van de dageraad en de ochtend
Snijd de lucht van de weg, van niets maak ik alles
Met de schoffel bewerk ik deze wereld en in de studie maak ik mijn huis
Ik ben zoet van de suikerrietplantages en kom met deze zoetheid
Ik houd poëzie puur, de overvloed van rijm heb ik
Ik teken onze cultuur van bovenaf en niet van onderaf
Weet je niet wat een echte man is? Ik stel me voor, Rapadura
Ik sla je wijde broeken met ruimte voor nieuwkomers
Vreemd is het geluid van Gonzaga, mijn leren sandalen
Die cicaden, kevers verplettert, doodt in de fokkerijen
Mijn volk is de grootste schat, duurzame regionale liefde
Ik reciteer de riviervissers, de zee beneden in ervaring
Een noorden met deze essentie ziet deze concurrentie niet
Ze zijn zo gelijk, ik heb er veel gehoord en dacht dat het er maar één was
Als er in het noordoosten geen goede groep is, is er nergens een, neem dat!
Hé, noorderling, pak deze zaak die je meebracht
Noordoosteling, pak de cultuur die je kleedt
Ik zeg noord, jullie zeggen noordoost
Noord, noordoost, noord, noordoost
Hé, noorderling, pak deze zaak die je meebracht
Noordoosteling, pak de cultuur die je kleedt
Ik zeg noord, jullie zeggen noordoost
Noord, noordoost, noord, noordoost
Het noordoosten is poëzie
Raakte de moeder natuur met alle filosofie
Maakte de zon en de maan, de warme zon de koude maan
Voor het zuiden gaf Hij overvloed, voor het centrum, landbouw
Voor het noordoosten, de poëzie