Tú
Tú, sin más por qué
Tú, que bésame
Tú, me tienes de furriel
De un roto de tu piel
Tú, como la cal
Que húmeda es mortal
Tú, blanqueas mi razón
Calando hasta el colchón
Tú, tú, tú, tú
Tú, tú, tú
Tú, montada en mi
Yo, montura hostil
Tú, me abrazas con los pies
Y yo lamo el arnés
Tú, y sin ti yo no
Tú, y sin ti ya no
Tú, me has hecho dimitir
Y hoy yo se dice así
Tú, tú, tú, tú
Jij
Jij, zonder meer waarom
Jij, die me kust
Jij, je maakt me woedend
Van een scheur in je huid
Jij, als de kalk
Die vochtig dodelijk is
Jij, je maakt mijn reden wit
Tot in de matras
Jij, jij, jij, jij
Jij, jij, jij
Jij, bovenop mij
Ik, een vijandige zadel
Jij, omarmt me met je voeten
En ik lik het harnas
Jij, en zonder jou kan ik niet
Jij, en zonder jou is het voorbij
Jij, je hebt me laten afzien
En vandaag zeg ik het zo
Jij, jij, jij, jij