395px

Dode natuur

Mecano (ES)

Naturaleza Muerta

No ha salido el sol
Y Ana y Miguel
Ya prenden llama

Ella sobre él
Hombre y mujer
Deshacen la cama

Y el mar que está loco por Ana
Prefiere no mirar
Los celos no perdonan
Al agua, ni a las algas, ni a la sal

Al amanecer
Ya está Miguel
Sobre su barca

Dame un beso amor
Y espera quieta
Junto a la playa

Y el mar murmura en su lenguaje
¡Maldito pescador!
Despídete de ella
No quiero compartir su corazón-

Y llorar, y llorar, y llorar por él
Y esperar, y esperar, y esperar de pie
En la orilla a que vuelva Miguel

Dicen en la aldea
Que esa roca blanca es Ana
Cubierta de sal y de coral
Espera en la playa

No esperes más niña de piedra
Miguel no va a volver
El mar le tiene preso
Por no querer cederle a una mujer

Y llorar, y llorar, y llorar por él
Y esperar, y esperar, y esperar de pie
En la orilla a que vuelva Miguel

Incluso hay gente que asegura
Que cuando hay tempestad
Las olas las provoca
Miguel luchando a muerte con el mar

Y llorar, y llorar, y llorar por él
Y esperar, y esperar, y esperar de pie
En la orilla a que vuelva Miguel

Y llorar, y llorar y llorar por él
Y llorar, y llorar, y llorar por él
Y llorar, y llorar sobre el mar

Dode natuur

De zon is nog niet opgekomen
En Ana en Miguel
Steken al een vuurtje aan

Zij bovenop hem
Man en vrouw
Verwoesten het bed

En de zee die gek is op Ana
Kiest ervoor niet te kijken
De jaloezie vergeeft niet
Aan het water, noch aan de algen, noch aan het zout

Bij zonsopgang
Is Miguel al
Op zijn boot

Geef me een kus, lief
En wacht stil
Bij het strand

En de zee fluistert in zijn taal
Vervloekte visser!
Neem afscheid van haar
Ik wil haar hart niet delen

En huilen, en huilen, en huilen om hem
En wachten, en wachten, en wachten rechtop
Aan de oever tot Miguel terugkomt

Ze zeggen in het dorp
Dat die witte rots Ana is
Bedekt met zout en koraal
Wacht op het strand

Wacht niet langer, meisje van steen
Miguel komt niet terug
De zee houdt hem gevangen
Omdat hij niet wil toegeven aan een vrouw

En huilen, en huilen, en huilen om hem
En wachten, en wachten, en wachten rechtop
Aan de oever tot Miguel terugkomt

Er zijn zelfs mensen die beweren
Dat wanneer er een storm is
De golven veroorzaakt worden
Door Miguel die vecht op leven en dood met de zee

En huilen, en huilen, en huilen om hem
En wachten, en wachten, en wachten rechtop
Aan de oever tot Miguel terugkomt

En huilen, en huilen, en huilen om hem
En huilen, en huilen, en huilen om hem
En huilen, en huilen over de zee

Escrita por: José María Cano