Amor y Cicatrices
Dicen que soy perfecta
Que el mundo se arrodilla al verme pasar
Pero nadie pregunta por que tiemblo, al recordar
Cierro los ojos, y el hierro vuelve a sonar
El olor a quemado, el miedo a la oscuridad
Éramos niñas, tres flores sin espinas
Arrancadas del jardín, vendidas en la esquinas
Aquellos dioses que solo saben destruir
Me dieron una fruta para verme sufrir
Marcaron mí espalda con su sello de dolor
Creyendo que con eso me robarían mí honor
Converti mí belleza en un arma de guerra
Para que nadie más me arrastrara por la tierra
Si todos me aman, nadie podrá tocarme
Si ante mí se rinden, nadie podrá quebrarme
Pero la marca quema, aunque nadie lo vea
Soy una reina que en su propia celda pelea
Entonces llegaste tú
Con ojos de tempestad
El único hombre que no hurgo en mí fragilidad
No viste mí belleza, no viste mí poder
Viste a la mujer que tenía miedo de perder
Fuiste la mano que sano mí carne quemada
Devolviendo la luz a una mirada apagada
Por ti cruze las puertas del infierno de metal
En mí capa escondido del gobierno mundial
En Marinford pateé a quien te osó tocar
Porque el mundo entero por ti podría incendiar
Vi tu dolor, vi tu hermano partir
Y en mí Amazon Lily te ayude a resurgir
No importa el título, si te puedo ayudar
Si tu estás a salvo, mí alma está en paz
Te deje marchar aunque doliera más
Amar no es retener, Es dejar volar
Entonces llegaste tú
Con ojos de tempestad
El único hombre que no hurgo en mí fragilidad
No viste mí belleza, no viste mí poder
Viste a la mujer que tenía miedo de perder
Fuiste la mano que sano mí carne quemada
Devolviendo la luz a una mirada apagada
Ahora vienen por mí, lo barcos en el mar
Teach busca mí fruta, el mundo me quiere cazar
Soy una emperatriz herida que no vuelve atrás
Por la promesa de una puerta que pudiste mostrar
Mí pasado duele, Pero ya no manda en mi
Porque alguien me enseñó lo que es vivir
Entonces llegaste tú
Con ojos de tempestad
El único hombre que no hurgo en mí fragilidad
No viste mí belleza, no viste mí poder
Viste a la mujer que tenía miedo de perder
Fuiste la mano que sano mí carne quemada
Devolviendo la luz a una mirada apagada
No me importa el trono, el oro ni la fama
Solo soy una mujer que en silencio te llama
Algún día Luffy, cuando el mar sea libre al fin
Seré solo Hancock, y tú, Serás para mi
Solo para mí
Liefde en Littekens
Ze zeggen dat ik perfect ben
Dat de wereld zich neerknielt als ik voorbijloop
Maar niemand vraagt waarom ik trilde, als ik terugdenk
Ik sluit mijn ogen, en het ijzer klinkt weer
De geur van verbranding, de angst voor de duisternis
We waren meisjes, drie bloemen zonder doornen
Uit de tuin getrokken, verkocht op de hoeken
Die goden die alleen maar weten te vernietigen
Gaven me een vrucht om me te laten lijden
Markeerden mijn rug met hun zegel van pijn
Gelovend dat ze zo mijn eer zouden stelen
Ik maakte mijn schoonheid tot een wapen van oorlog
Zodat niemand me meer door de modder zou slepen
Als iedereen van me houdt, kan niemand me raken
Als ze zich voor me overgeven, kan niemand me breken
Maar het merk brandt, ook al ziet niemand het
Ik ben een koningin die in haar eigen cel vecht
Toen kwam jij
Met ogen van een storm
De enige man die niet in mijn kwetsbaarheid groef
Je zag mijn schoonheid niet, je zag mijn kracht niet
Je zag de vrouw die bang was om te verliezen
Je was de hand die mijn verbrande huid genas
Die het licht terugbracht in een doffe blik
Voor jou stak ik de deuren van de metalen hel over
Verborgen in mijn cape van de wereldregering
In Marinford schopte ik degene die je durfde aan te raken
Want de hele wereld zou ik voor jou in brand steken
Ik zag je pijn, ik zag je broer vertrekken
En in mijn Amazon Lily hielp ik je weer op te staan
Het maakt niet uit wat de titel is, als ik je kan helpen
Als jij veilig bent, is mijn ziel in vrede
Ik liet je gaan, ook al deed het pijn
Liefde is niet vasthouden, het is laten vliegen
Toen kwam jij
Met ogen van een storm
De enige man die niet in mijn kwetsbaarheid groef
Je zag mijn schoonheid niet, je zag mijn kracht niet
Je zag de vrouw die bang was om te verliezen
Je was de hand die mijn verbrande huid genas
Die het licht terugbracht in een doffe blik
Nu komen ze voor me, de schepen op zee
Teach zoekt mijn vrucht, de wereld wil me vangen
Ik ben een gewonde keizerin die niet terugkijkt
Voor de belofte van een deur die je kon tonen
Mijn verleden doet pijn, maar het regeert niet meer over mij
Omdat iemand me leerde wat leven is
Toen kwam jij
Met ogen van een storm
De enige man die niet in mijn kwetsbaarheid groef
Je zag mijn schoonheid niet, je zag mijn kracht niet
Je zag de vrouw die bang was om te verliezen
Je was de hand die mijn verbrande huid genas
Die het licht terugbracht in een doffe blik
Het maakt me niet uit om op de troon te zitten, of om goud en roem
Ik ben gewoon een vrouw die in stilte naar je roept
Op een dag, Luffy, als de zee eindelijk vrij is
Zal ik gewoon Hancock zijn, en jij, jij zult van mij zijn
Alleen van mij.