Krama
C'est ton absence qui me marque
Les quita protones où je tremble
Il y a l'amoyr qu on portage
Te celui qu'on jette au visage
Il y a les most qu'on garde
Te les mots qu'on hache
Vill du inte krama mej?
Vill du inte krama mej?
Kan du inte vara här?
Vill du inte krama mej?
Kan su inte vara här?
Je cultive le vide
Le sacré
Le rare
Le beau
L'intense
Je préserverai le sublime
Par le voile de la distance
Il y a les braises qu'on éteint
Et calles qu'on aime voir s'enflammer
Il y a les corps qu'on étreint
Et ceux qui préfèrent s'en aller
Vill du inte krama mej?
Kan du inte vara här?
Vill du inte krama mej?
Kan su inte vara här?
Omhelzing
Het is jouw afwezigheid die me raakt
De protonen waar ik van trilde
Er is de liefde die we dragen
En die we in het gezicht gooien
Er zijn de woorden die we bewaren
En de woorden die we hakken
Wil je me niet omhelzen?
Wil je me niet omhelzen?
Kun je hier niet zijn?
Wil je me niet omhelzen?
Kun je hier niet zijn?
Ik kweek de leegte
Het heilige
Het zeldzame
Het mooie
Het intense
Ik zal het sublieme bewaren
Door de sluier van afstand
Er zijn de gloed die we doven
En die we graag zien vlammen
Er zijn de lichamen die we omarmen
En degenen die liever weggaan
Wil je me niet omhelzen?
Kun je hier niet zijn?
Wil je me niet omhelzen?
Kun je hier niet zijn?