Asturias
Un caballo paso por su cuenca minera, borracha y dinamitera
Tiñiendo de marron la roja sandre, de su puro corazon
Y hoy te dedico este canto, casi entre dolor y llano, a la gente que cayo
A mis veinticuatro primaveras, mucho viaje por el mundo
Y si el comparar no es justo, dire que no hay comparacion
Pues no hay mejor sensacion, que respirar bien profundo
Cuando pasas el Negron.
Contemplar sus verdes prados, resguardarme en sus tejados
de su Orbayu agotador
Y hacer caso a Don Pelayo, luchando con pundonor
Pues mientras nos queden piedras, lo que nos sobra es valor
Porque Asturias es mi patria y sincera es su bandera
Covadonga, la Santina mas bonita de la tierra.
He bajado en piragua el descenso del Sella,
Donde encontre una botella
Y al abrir el tapon salio mensaje, escrito en negro carbon
Era el mapa de un tesoro, justo encima habia un mar
Justo abajo habia un Leon
Y no es por tirarnos flores, señoritas ni señores
Pero to buen Asturiano, no sabe de rendicion
Pues tenemos los cojones, de un tamaño que va acorde
Al de nuestro corazon
Porque Asturias es mi patria y sincera es su bandera
Covadonga, la Santina que en la piel yo tatue.
Porque Asturias es mi patria y sincera es su bandera
Covadonga, la santina mas bonita de la tierra.
De la tierra de los sueños, del trabajador minero
SI pruebas su manzana, te enganchara su veneno
De los golfos como yo, de los cielos como tu
EL jardin de Adan y Eva estaba en territorio Astur
Y es que tengo un sentimiento, esos que llevas tan adentro
Cuando mas lejos estoy, mas asturiano me siento
Fernando Alonso I, coronado Rey del viento
Cuando se sube en el buga tiene el mismo sentimiento
Asturië
Een paard liep door zijn mijnbekken, dronken en vol dynamiet
Verf de rode aarde bruin, van zijn pure hart
En vandaag wijd ik dit lied aan jou, bijna tussen pijn en vlakheid, aan de mensen die zijn gevallen
Op mijn vierentwintig lentes, veel gereisd door de wereld
En als vergelijken niet eerlijk is, zeg ik dat er geen vergelijking is
Want er is geen beter gevoel, dan diep ademhalen
Wanneer je langs de Negron gaat.
Kijk naar zijn groene weiden, me verstoppen onder zijn daken
Van zijn uitputtende Orbayu
En luisteren naar Don Pelayo, vechtend met eer
Want zolang we stenen hebben, hebben we genoeg moed
Want Asturië is mijn vaderland en zijn vlag is oprecht
Covadonga, de mooiste Santina van het land.
Ik ben met een kano de afdaling van de Sella gedaan,
Waar ik een fles vond
En toen ik de dop opende, kwam er een boodschap uit, geschreven in zwarte kool
Het was de kaart van een schat, er bovenop was een zee
Eronder was een Leeuw
En het is niet om onszelf te prijzen, dames en heren
Maar elke goede Asturiaan, kent geen nederlaag
Want we hebben de ballen, van een formaat dat past
Bij ons hart
Want Asturië is mijn vaderland en zijn vlag is oprecht
Covadonga, de Santina die ik op mijn huid tatoeëer.
Want Asturië is mijn vaderland en zijn vlag is oprecht
Covadonga, de mooiste Santina van het land.
Van het land van dromen, van de hardwerkende mijnwerker
Als je zijn appel proeft, zal zijn gif je verslinden
Van de schurken zoals ik, van de hemels zoals jij
De tuin van Adam en Eva lag op Asturisch grond
En ik heb een gevoel, dat je zo diep van binnen draagt
Wanneer ik het verst weg ben, voel ik me meer Asturiaan
Fernando Alonso I, gekroond Koning van de wind
Wanneer hij in de auto stapt, heeft hij hetzelfde gevoel.