Adiós Soledad
Nunca nos separamos
Y por eso quizás burlamos al olvido
Nunca nos pronunciamos
Las palabras de más en las frases suicidas
Nunca nos revelamos los secretos más profundos
Y nunca se acostaron sin besarse nuestros muslos
Aprendimos a reírnos de nuestras manías
Aunque los dos sabemos
Que son mucho peores las tuyas que las mías
¡Dónde va a parar!
Rendirse nunca fue una opción, aunque la guerra fría
Dejara en nuestra habitación cierta melancolía
Y fuimos habitantes de todas las estaciones
Otoño y primavera son, sin duda las mejores
Por qué lo llaman amor cuando quieren decir
Que ahora están vacíos todos tus armarios
Desde que no se besan más nuestros labios
Todos mis espejos reflejan poemas
Aunque yo intenté disimular las penas
Lágrimas de plata que no valen nada
Dedos de hojalata que pintan palabras
Mudas por el viento de una despedida
Que pone cimientos a esta gran herida
Que es la soledad
Que pone cimientos a esta gran herida
Que es la soledad
Nunca nos conformamos con decirnos te quiero
Íbamos más allá
Siempre los adornamos con besitos de pez
Y caricia en la espalda
Éramos despistados con los defectos del otro
No metamos en el mismo saco todos los amores
Pero seamos realistas, el nuestro iba bien de oporto
Consiguió disimular tu estrabismo y el tamaño de mi
Miembro de la religión de tus santos caprichos
Fui durante tantos años
Que a veces me sorprendo rezando
Delante de algún escaparate
Persignándome y suplicando al cielo como un loco
Los Jimmy Choo, un bolso de Louis Vuitton o unos Manolos
Y fuimos habitantes de todas las estaciones
No voy a decir qué nos hizo mayo con las flores
Por qué lo llaman amor
Si es ahora cuando empiezo a sentir
Esta libertad y sutil regocijo
De hacer en mi casa de mi capa un sayo
A poder volver a ser un mujeriego
Sin tener que serlo más disimulando
A no tener un gendarme expiatorio
Mientras hago de mi taza un mingitorio
A no tener que escuchar ya más tus quejas
Solo deseo que encuentres la paz que dejas
Adiós soledad, solo deseo que encuentres la paz que dejas
Adiós soledad
Vaarwel Eenzaamheid
Nooit zijn we gescheiden
En daarom misschien bespotten we de vergetelheid
Nooit hebben we ons uitgesproken
De woorden te veel in de zelfmoordzinnen
Nooit hebben we de diepste geheimen onthuld
En nooit gingen we naar bed zonder elkaars dijen te kussen
We leerden om te lachen om onze maniertjes
Hoewel we allebei weten
Dat die van jou veel erger zijn dan die van mij
Waar gaat het heen!
Zich overgeven was nooit een optie, hoewel de koude oorlog
Een zekere melancholie in onze kamer achterliet
En we waren bewoners van alle seizoenen
Herfst en lente zijn, zonder twijfel, de beste
Waarom noemen ze het liefde als ze willen zeggen
Dat nu al je kasten leeg zijn
Sinds onze lippen elkaar niet meer kussen
Al mijn spiegels reflecteren gedichten
Hoewel ik probeerde de pijn te verbergen
Zilvertranen die niets waard zijn
Vingers van tin die woorden schilderen
Stil door de wind van een afscheid
Dat de fundamenten legt voor deze grote wond
Die eenzaamheid is
Die de fundamenten legt voor deze grote wond
Die eenzaamheid is
Nooit waren we tevreden met alleen 'ik hou van je' zeggen
We gingen verder
Altijd versierden we het met viszoentjes
En een aai over de rug
We waren verstrooid met de tekortkomingen van de ander
Laten we niet alle liefdes in dezelfde zak stoppen
Maar laten we realistisch zijn, de onze ging goed met port
Het wist jouw scheelzien en de grootte van mijn
Lid van de religie van jouw heilige grillen
Was ik jarenlang
Dat ik soms verrast ben dat ik bid
Voor een etalage
Mezelf kruiste en de hemel smeekte als een gek
De Jimmy Choo's, een tas van Louis Vuitton of een paar Manolos
En we waren bewoners van alle seizoenen
Ik ga niet zeggen wat mei met de bloemen deed
Waarom noemen ze het liefde
Als het nu is dat ik begin te voelen
Deze vrijheid en subtiele vreugde
Om in mijn huis van mijn cape een schuilplaats te maken
Om weer een vrouwenversierder te kunnen zijn
Zonder het meer te hoeven verbergen
Om geen zondebok te hebben
Terwijl ik van mijn kopje een urinoir maak
Om niet meer naar jouw klachten te hoeven luisteren
Ik wens alleen dat je de rust vindt die je achterlaat
Vaarwel eenzaamheid, ik wens alleen dat je de rust vindt die je achterlaat
Vaarwel eenzaamheid