Aprendiz de Caballero
Como un soldadito desplomado por la luna en tu ventana
Como aquel acento que buscaba su palabra, así estoy yo
Es verdad nunca me dio esperanzas
pero tampoco me las quitó
Quizás fue la puta de la duda
la que me llevó al error
Como un paraíso desolado
sin costillas ni manzanas
como el aprendiz de caballero más tonto de Camelot
como se quedó Escarlata O'Hara
viendo aquel viento que se llevó
todo lo que ella más quería
fue por eso que juró:
Hoy no salgo de mi casa
lo de fuera ya no me interesa
Ella no me besaría ni aunque lo predigan mil profetas
Siempre me decía con su melodía
que algún día iba a llorar
Y ahora que estoy solo yo entre cuatro paredes
rodeado de posters lleno de bellas mujeres
Me voy dando cuenta poco a poco que solo me importas tú
Y que mis labios ya no son del cementerio
donde los tuyos vienen a morir
Que me has cortado el aire y sin remedio
Me va ha costar poder sobrevivir
Que me has tirado al mar de pies atados
y sujetando los recuerdos con las manos
Como una colilla bien marcada
por el rojo de tus labios
Como solamente Piter
desde que tú te llevaste el Pan
Como un tonto haciendo tonterías
o eso es lo que dice mi mamá
Sentado en la parada de tu casa
igualito que Forrest Gump
Hoy no salgo de mi casa
lo de fuera ya no me interesa
Ella no me besaría ni aunque lo predigan mil profetas
Siempre me decía con su melodía
que algún día iba a llorar
Y ahora que estoy solo yo entre cuatro paredes
rodeado de posters lleno de bellas mujeres
Me voy dando cuenta poco a poco que solo me importas tú
Y que mis labios ya no son del cementerio
donde los tuyos vienen a morir
Que me has cortado el aire y sin remedio
Me va ha costar poder sobrevivir
Que me has tirado al mar de pies atados
y sujetando los recuerdos con las manos
Y en el pasado me quedé, cuando te volvías loca
siempre que yo te tocaba donde en el amor resbalas
por debajo de la ropa
siempre que me disparabas con tu amor a quema ropa
cuando me pedías guerra...una y otra vez
Como un soldadito desplomado por la luna en tu ventana
Leerling van de Ridder
Als een soldaat neergestort door de maan in jouw raam
Als dat accent dat zijn woord zocht, zo ben ik nu
Het is waar, je gaf me nooit hoop
maar nam het ook niet weg
Misschien was het de klootzak van de twijfel
die me naar de fout leidde
Als een verlaten paradijs
zonder ribben of appels
als de domste leerling van de ridder in Camelot
zoals Scarlett O'Hara bleef staan
kijkend naar de wind die alles meenam
wat ze het meest wilde
daarom zwoer ze:
Vandaag blijf ik thuis
buiten interesseert me niets meer
Ze zou me niet kussen, zelfs niet als duizend profeten het voorspellen
Ze zei altijd met haar melodie
dat ik op een dag zou huilen
En nu ik alleen ben tussen vier muren
omringd door posters vol mooie vrouwen
begin ik langzaam te beseffen dat alleen jij belangrijk voor me bent
En dat mijn lippen niet meer van het kerkhof zijn
waar de jouwe komen sterven
Dat je me de adem hebt ontnomen en zonder genade
het zal me moeite kosten om te overleven
Dat je me in de zee hebt gegooid met gebonden voeten
terwijl ik de herinneringen met mijn handen vasthoud
Als een sigarettenpeuk goed gemarkeerd
door het rood van jouw lippen
Als alleen Piter
sinds jij het brood meenam
Als een idioot die domme dingen doet
of dat is wat mijn moeder zegt
Zittend bij de bushalte van jouw huis
precies zoals Forrest Gump
Vandaag blijf ik thuis
buiten interesseert me niets meer
Ze zou me niet kussen, zelfs niet als duizend profeten het voorspellen
Ze zei altijd met haar melodie
dat ik op een dag zou huilen
En nu ik alleen ben tussen vier muren
omringd door posters vol mooie vrouwen
begin ik langzaam te beseffen dat alleen jij belangrijk voor me bent
En dat mijn lippen niet meer van het kerkhof zijn
waar de jouwe komen sterven
Dat je me de adem hebt ontnomen en zonder genade
het zal me moeite kosten om te overleven
Dat je me in de zee hebt gegooid met gebonden voeten
terwijl ik de herinneringen met mijn handen vasthoud
En in het verleden ben ik gebleven, toen je gek werd
elke keer als ik je aanraakte waar de liefde glijdt
onder de kleren
elke keer als je me met je liefde op de huid schoot
wanneer je oorlog vroeg... keer op keer
Als een soldaat neergestort door de maan in jouw raam