Castillos
Hubo una vez un país de miel
Con tejados color bermellón
Donde yo era reina y él era el rey
En un reino de cuentos de amor
Mi mágico castillo en el aire
Brillaba transparente bajo el sol
Hubo luego aquella tormenta cruel
Y el castillo del aire calló
A la luz de un rayo se abrió a mis pies
El abismo de su corazón
Y entonces pude verlo tal cual era
Y lo que descubrí me destrozó
Oh, oh, oh
Oh, ah, ah
Oh, oh, oh, oh, oh
Ouh, oh, oh
Mi rey era un monstruo de piedra
Con el corazón de piedra
Su amor siempre fue mentira
Castillos que hoy son ruinas
Kastelen
Er was eens een land van honing
Met daken in een vurige kleur
Waar ik de koningin was en hij de koning
In een koninkrijk van liefdesverhalen
Mijn magische kasteel in de lucht
Scheen helder onder de zon
Toen kwam die wrede storm
En het luchtkasteel viel neer
Bij het licht van een bliksemflits
Opende zich de afgrond van zijn hart
En toen kon ik hem zien zoals hij was
En wat ik ontdekte, verwoestte me
Oh, oh, oh
Oh, ah, ah
Oh, oh, oh, oh, oh
Ouh, oh, oh
Mijn koning was een monster van steen
Met een hart van steen
Zijn liefde was altijd een leugen
Kastelen die nu ruïnes zijn