395px

Chacarera Van Vergeten

Mercedes Sosa

Chacarera Del Olvida'o

De tu palo soy
Hijo de tu cuero
Soy el olvida'o
De la alcancía del tiempo
El que se quedó de pie
Poniéndote el pecho

Flor obrera soy
Silvestre de espuma
Cuando el tren se va
Miro, en las vías, la luna
Pensando: Tal vez
Mi pueblo encuentre fortuna

Mi bofe si hinchó
Cuando repartieron
De mí no se acuerdan
Dicen que nunca me vieron
Que no soy de aquí
Que ya no tengo remedio

Soy el olvida'o
El mismo que un día
Se puso de pie
Tragando tierra y saliva
Camino hacia el sol
Para curar las heridas

Una herida soy
Buscando el salario
Maestros de pie
Cuidando pichones blancos
Que madurarán
Iluminando este pago

Soy el que quedó
En medio los ranchos
Guacho del fia'o
A mate y guiso inventado
Hambre y rebelión
Fueron creciendo en mis manos

No quiero de más
Quiero lo que es mío
Al mazo trampia'o
Quiero torcerle el destino
Levántate, cagón
Que aquí canta un argentino

Soy el olvida'o
El mismo día que un día
Se puso de pie
Tragando tierra y saliva
Camino hacia el sol
Para curar las heridas

Chacarera Van Vergeten

Van jouw tak ben ik
Kind van jouw huid
Ik ben de vergeten
Van de spaarpot van de tijd
Degene die rechtop bleef staan
Jou de borst toekent

Ik ben een arbeidersbloem
Wild van schuim
Wanneer de trein vertrekt
Kijk ik, op de sporen, naar de maan
Denkend: Misschien
Vindt mijn dorp wel geluk

Mijn longen zwollen op
Toen ze deelden
Van mij herinneren ze zich niets
Ze zeggen dat ze me nooit zagen
Dat ik hier niet hoor
Dat ik geen oplossing meer heb

Ik ben de vergeten
Dezelfde die op een dag
Rechtop stond
Met aarde en speeksel slikken
Ik loop naar de zon
Om de wonden te genezen

Ik ben een wond
Op zoek naar loon
Leraren staan recht
Zorgend voor witte kuikens
Die zullen rijpen
Dit gebied verlichten

Ik ben degene die bleef
Tussen de hutten
Buitenstaander van de schande
Met mate en een uitgevonden stoofpot
Honger en rebellie
Groeide in mijn handen

Ik wil niet meer
Ik wil wat van mij is
Met de klap van de kaarten
Wil ik het lot ombuigen
Sta op, watje
Want hier zingt een Argentijn

Ik ben de vergeten
Dezelfde dag dat ik op een dag
Rechtop stond
Met aarde en speeksel slikken
Ik loop naar de zon
Om de wonden te genezen

Escrita por: Hugo Alejandro Garnica