Cantor de Oficio
Mi oficio de cantor es el oficio
De los que tienen guitarras en el alma
Yo tengo mi taller en las entrañas
Y mi única herramienta es la garganta.
Mi oficio de cantor es el mas lindo
Yo puedo hacer jardín de los desiertos
Y puedo revivir algo ya muerto
Con solo entonar una canción.
Yo canto siempre a mi pueblo
Porque del pueblo es mi voz
Si pertenezco yo al pueblo
Tan sólo del pueblo será mi canción.
Nadie debe creer que el cantor
Pertenece a un mundo extraño
Donde todo es escenario y fantasía
El cantor es un hombre más que anda
Transitando las calles y los días
Sufriendo el sufrimiento de su pueblo
Y latiendo también con su alegría.
Mi oficio de cantor es tan hermoso
Que puedo hacer amar a los que odian
Y puedo abrir las flores en otoño
Con solo entonar una canción.
Mijn vak als zanger
Mijn vak als zanger is het vak
Van degenen die gitaren in hun ziel hebben
Ik heb mijn werkplaats in de ingewanden
En mijn enige gereedschap is mijn stem.
Mijn vak als zanger is het mooiste
Ik kan een tuin maken van de woestijnen
En ik kan iets wat dood is weer tot leven brengen
Met alleen het zingen van een lied.
Ik zing altijd voor mijn volk
Want mijn stem komt van het volk
Als ik toebehoor aan het volk
Zal mijn lied alleen van het volk zijn.
Niemand moet denken dat de zanger
Tot een vreemde wereld behoort
Waar alles podium en fantasie is
De zanger is gewoon een man die rondloopt
Door de straten en de dagen
Lijdend onder het lijden van zijn volk
En ook kloppend met hun vreugde.
Mijn vak als zanger is zo mooi
Dat ik de haters kan laten houden van
En ik kan de bloemen in de herfst laten bloeien
Met alleen het zingen van een lied.
Escrita por: Miguel Ángel Morelli