La Zafrera
El Sol despierta en la zafra
La escarcha del cañaveral
Y en el dulce rocío del agua
Baja el viento a cantar
Cuando el brazo zafrero
Derriba el oscuro sabor del jornal
El día enciende en la caña
Lo verde de mi Tucumán
Y en el aire de un silbo andariego
La mañana se va
A jugar con el chango
Que dejé esperando allá en Famaillá
Cuando la Luna zafrera
Se queme en las carpas de tanto soñar
Subirá por la sangre de un grito
Su tambor a golpear
Pa' que se haga esperanza
El amargo almíbar del cañaveral
La luz metal del machete
Cantando por los tallos va
Y en el sordo crujido del carro
Agoniza un zorzal
Cuando suelta el camino
Su lengua sedienta por el arenal
La tarde oscura de azúcar
Se apaga ya en el naranjal
Y en la sombra frutal del aromo
Sueña mi Tucumán
Porque adentro e'su noche
Mi zafra de zamba me pongo a cantar
De Suikerplantage
De zon ontwaakt op de suikerplantage
De rijp van het suikerriet
En in de zoete dauw van het water
Komt de wind om te zingen
Wanneer de suikeroogster
De donkere smaak van de dag breekt
De dag ontsteekt in het riet
Het groen van mijn Tucumán
En in de lucht van een zwervende fluit
Verdwijnt de ochtend
Om te spelen met de jongen
Die ik daar in Famaillá heb achtergelaten
Wanneer de suikeroogster maan
Verbrandt in de tenten van zoveel dromen
Zal ze stijgen door het bloed van een schreeuw
Haar trommel laten slaan
Zodat hoop ontstaat
Uit de bittere siroop van het suikerriet
Het metalen licht van de machete
Zingt terwijl het door de stelen gaat
En in het doffe gekraak van de wagen
Stierf een zanglijster
Wanneer het de weg loslaat
Zijn dorstige tong door het zand
De donkere namiddag van suiker
Dooft al in de sinaasappelboomgaard
En in de vruchtbare schaduw van de acacia
Droomt mijn Tucumán
Want binnen is het nacht
Begin ik te zingen over mijn suikerplantage